Ян Станіслававіч Кішка

Ян Кішка
Ян Кішка
	; Герб «Дуброва»
Кашталян віленскі
	1589 — 1592
Папярэднік	Астафій Валовіч
Пераемнік	Павел Пац
Нараджэнне	12 чэрвеня 1547
Смерць	9 ліпеня 1592[…] (45 гадоў); Кракаў, Рэч Паспалітая;
Род	Кішкі
Бацька	Станіслаў Кішка
Маці	Ганна з Радзівілаў[d]
Жонка	Альжбета з Астрожскіх[…]
Дзеці	няма
Грамадзянства	Вялікае Княства Літоўскае; Рэч Паспалітая;
Веравызнанне	Польскія браты[d][…]

Ян Кішка (1552 — 26 ліпеня 1592) — вялікалітоўскі дзяржаўны і культурны дзеяч.

Біяграфія

У пачатку 1560-х вучыўся ў Базелі, Цюрыху, Рыме, Неапалі і Балонні. Па вяртанні на радзіму займаў пасады вялікага крайчага літоўскага (1569—1579), падчашага (1579—1588), старосты жамойцкага (1579—1588), віленскага кашталяна (з 1588). З 1589 староста берасцейскі, быў таксама дзяржаўцам быстрыцкім і цівуном эйрагольскім.

Удзельнік паходаў Стэфана Баторыя супраць Маскоўскай дзяржавы. За свой кошт выставіў 400 коннікаў і 120 чалавек пяхоты.

Валодаў 70 гарадамі і 400 вёскамі, дзе распаўсюджваў арыянства. Заснаваў арыянскую акадэмію ў Іўі, друкарню ў Венгруве на Падляшшы (1570), Лоскую друкарню. Быў аўтарам некалькіх рэлігійных трактатаў.

На арыянскіх сінодах у 1578, 1581 і 1582 гадах выступаў супраць радыкальнай плыні ў арыянскім руху. На сойме Рэчы Паспалітай у 1589 годзе выступіў у абарону верацярпімасці.

Сям'я

Сын віцебскага ваяводы Станіслава Кішкі і Ганны Радзівіл, дачкі літоўскага падчашага Яна Радзівіла. Да 1575 года ажаніўся з Альжбетай Астрожскай (памерла ў 1599), дачкой кіеўскага ваяводы Канстанціна-Васіля Астрожскага, але дзяцей не пакінуў. Альжбета Астрожская пасля смерці Яна Кішкі выйшла замуж за Крыштафа Радзівіла Пяруна.

Зноскі

↑ ^а ^б ^в Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. VIII, Ziemia brzeska i województwo brzeskie XIV‒XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2020. — С. 183. — 405 с. — ISBN 978-83-65880-89-5
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122406341"></a>
↑ ^а ^б ^в Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. III, Księstwo Żmudzkie XV‒XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2015. — С. 267. — 370 с. — ISBN 978-83-7181-312-2
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125547603"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q9379197"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11686050"></a>
↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. III, Księstwo Żmudzkie XV‒XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2015. — С. 103. — 370 с. — ISBN 978-83-7181-312-2
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125547603"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q9379197"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11686050"></a>
↑ ^а ^б Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 60. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q137210372"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q85133905"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q9379197"></a>
↑ Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 356–357.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125352562"></a>

Літаратура

Шаўцоў Ю. Пратэстанцкі мэсіянізм Яна Кішкі // Спадчына. 1995, № 3. -- С. 211—248.
Думін С. Кішкі // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; маст. З. Э. Герасімовіч. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — С. 101. — 792 с. — ISBN 985-11-0378-0 (т. 2), ISBN 985-11-0315-2.

Спасылкі

Генеалогія Кішкаў Архівавана 21 верасня 2013.

[_25953af9a1014d0a-1] а ^б ^в Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. VIII, Ziemia brzeska i województwo brzeskie XIV‒XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2020. — С. 183. — 405 с. — ISBN 978-83-65880-89-5
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q122406341"></a>

[_bfb6156ef6b7744d-2] а ^б ^в Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. III, Księstwo Żmudzkie XV‒XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2015. — С. 267. — 370 с. — ISBN 978-83-7181-312-2
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125547603"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q9379197"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11686050"></a>

[_9c077f099642280e-3] Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. III, Księstwo Żmudzkie XV‒XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2015. — С. 103. — 370 с. — ISBN 978-83-7181-312-2
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125547603"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q9379197"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q11686050"></a>

[_4629a7f2a59e9c7f-4] а ^б Antoniewicz M. Protoplaści książąt Radziwiłłów. Dzieje mitu i meandry historiografii — Warszawa: Wydawnictwo DiG, 2011. — С. 60. — 423 с. — ISBN 978-83-7181-641-3
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q137210372"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q85133905"></a><a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q9379197"></a>

[_00755da5f6221342-5] Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 356–357.
<a href="https://wikidata.org/wiki/Track:Q125352562"></a>

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]