Асноўны закон ФРГ

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
1949

Асноўны закон ФРГ (ням.: Grundgesetz fur die Bundesrepublik Deutschland) — канстытуцыя Германіі, у якой замацаваны асновы прававой і палітычнай сістэмы краіны. Асобае значэнне ў Галоўным законе краіны, якая перажыла вопыт нацыянал-сацыялізму, набылі асноўныя грамадзянскія правы.

Асноўны закон ФРГ набыў моц 24 мая 1949 года толькі на тэрыторыі заходніх акупацыйных зон, і першапачаткова прадугледжваўся яго часовы характар[1]: чакалася, што савецкая зона акупацыі Германіі неўзабаве аб'яднаецца з іншымі, чым і тлумачыцца такая назва канстытуцыі[2]. У Асноўны закон ФРГ у 1949 г. былі інкарпараваны артыкулы 136, 137, 138, 139 і 141 Веймарскай канстытуцыі, якія дзейнічаюць да цяперашняга часу. Іншыя нормы Веймарскай канстытуцыі, якія не супярэчыць Асноўнаму закону, дзейнічалі ў якасці звычайнага права ФРГ да 60-х гадоў. У 1957 годзе ў склад ФРГ на правах зямлі ўвайшоў Саар, і Асноўны закон стаў дзейнічаць і там. Тэрыторыя Заходняга Берліна ўвайшла ў Федэратыўную Рэспубліку адначасова з усходнімі землямі. Аб'яднанне краіны адбылося толькі 3 кастрычніка 1990 года, і з гэтага года Асноўны закон ФРГ стаў канстытуцыяй усяго нямецкага народа.[3][4]. Прэамбула Закона ўтрымлівала ўказанне на яго часовы характар да аб'яднання Германіі і прыняцця новай Канстытуцыі. Канстытуцыйная камісія, якая прыступіла да працы пасля далучэння ГДР да ФРГ у 1990 годзе, прыйшла да высновы, што неабходнасць прыняцця новай канстытуцыі адсутнічае, і становішча пра часавы характар Асноўнага закона было выдалена з прэамбулы.

Зноскі

  1. Основной закон ФРГ — 60-летний юбилей | Европа и Россия | Deutsche Welle
  2. Bericht über den Verfassungskonvent auf Herrenchiemsee, in: Deutscher Bundestag und Bundesarchiv (Hrsg.): Der Parlamentarische Rat 1948—1949. Akten und Protokolle, Bd. II: Der Verfassungskonvent auf Herrenchiemsee, Boppard am Rhein 1981, S. 507. ISBN 3-7646-1671-7
  3. Maunz/Dürig-Scholz, Kommentar zum Grundgesetz, Art. 23, Rn. 71 ff.
  4. Европа-Экспресс :: Статьи :: Продиктован победителями, подтвержден жизнью

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]