З пляцоўкі Вікіпедыя.
Хаху́ля (Desmana moschata) — млекакормячае сямейства кратовых атрада Землярыйкападобныя. Адзін з двух відаў падсямейства Desmaninae, часам вылучаемага як сямейства; другім відам з'яўляецца Пірэнейская хахуля (Galemys pyrenaicus).
Даўжыня цела 18-22, хваста 17-20 см, маса да 520 г. Футра густое, мяккае, не намакае, спіна буравата-карычневая, бруха серабрыстае. Морда выцягнута ў хабаток. Заднія лапы большыя за пярэднія, паміж пальцамі плавальныя перапонкі. Хвост сціснуты з бакоў, укрыты лускавінкамі і рэдкімі валасамі.
Пашырана ў басейнах рэк Волга, Дон, Урал. Эндэмік. Жыве ў поймавых старыцах, затоках, па берагах невялікіх рэк і азёр у норах.
Корміцца малюскамі, лічынкамі насякомых, п'яўкамі, рыбай, расліннасцю. 2 прыплоды за год па 1 — 2 дзіцяняці.
Занесена ў Чырвоную кнігу МСАП. На Беларусі траплялася да сярэдзіны ХХ ст., спробы рэакліматызацыі былі няўдалыя.
- Хахуля // БелЭн у 18 т. Т. 16. — Мн., 2003.