Эпас пра Гільгамеша
Эпас пра Гільгамеша — адзін з найстаражытнейшых літаратурных твораў у свеце, што дайшлі да нашага часу, быў створаны ў XXII стагоддзі да н. э. у Старажытным Шумеры. Меркаваць аб ім можна толькі па значна пазнейшых спісах з клінапіснай бібліятэкі Ашурбанапала, цара Асірыйскага, якія адносяцца да VII стагоддзя да н. э. Згодна з іншай версіяй, твор ствараўся на працягу некалькіх тысячаў год.
Захаваліся асобныя шумерскія песні аб Гільгамешы і Энкіду. У іх адзіны вораг — Хумбаба, які ахоўвае святыя кедры. За іх подзвігамі сочаць багі, якія ў шумерскіх песнях носяць шумерскія імёны, у эпасе пра Гільгамеша — акадскія. Але ў шумерскіх песнях адсутнічае адзіны звязны стрыжань аповесці, які быў знойдзены акадскім песняром. Моц характара акадскага Гільгамеша, веліч яго душы — не ў знешніх праяўленнях, а ў адносінах з чалавекам Энкіду. Эпас пра Гільгамеша — гэта гімн сяброўству, якое не проста садзейнічае перамаганню знешніх перашкодаў, але і авысакароджвае.
Вонкавыя спасылкі [правіць]
На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Эпас пра Гільгамеша- Міжрэчча: «Эпас пра Гільгамеша» (руск.)
