Іон Іліеску

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Іон Іліеску
Ion Iliescu
Іон Іліеску
сцяг
4-ы прэзідэнт Румыніі
20 снежня 2000 — 20 снежня 2004
Папярэднік: Эміль Канстантынеску
Пераемнік: Траян Бэсеску
сцяг
2-і прэзідэнт Румыніі
20 мая 1990 — 29 лістапада 1996
Папярэднік: Мікалае Чаўшэску
Пераемнік: Эміль Канстантынеску
 
Партыя: Сацыял-дэмакратычная партыя Румыніі
Адукацыя: Moscow Power Engineering Institute[d]
Politehnica University of Bucharest[d]
Дзейнасць: інжынер, палітык
Нараджэнне: 3 сакавіка 1930(1930-03-03) (87 гадоў)
Алтэніца, Румынія
Бацька: Люцыфер
Жонка: Алена (Ніна) Шэрбанеску
 
Аўтограф: Signature of Ion Iliescu.png
 
Узнагароды:
Ордэн Караля Таміслава на стужцы з Вялікай Зоркай
Ордэн Достык 1 ступені Кавалер ордэна Слана
Кавалер ордэна Падвойнага белага крыжа 1 класа
Вялікі крыж ордэна Крыжа зямлі Марыі AZ Istiglal Order rib.png

Іон Іліеску (рум.: Ion Iliescu; 3 сакавіка 1930, Алтэніца, Румынія) — румынскі палітык, сенатар ад Сацыял-дэмакратычнай партыі. Займаў пасаду Прэзідэнта Румыніі ў 1990—1996 і 2000—2004.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 3 сакавіка 1930 года ў горадзе Алтэніца. Бацька Іона, Аляксандру Іліеску (1901—1945) — чыгуначнік, з'яўляўся членам падпольнай камуністычнай партыі. У 1931 годзе прыняў удзел у пятым з'ездзе партыі, які прайшоў у Маскве. Па вяртанні на радзіму быў прысуджаны да турэмнага зняволення і памёр у турме.

Скончыў Маскоўскі энергетычны інстытут у 1955 годзе, вучыўся таксама ў Бухарэсцкім політэхнічным інстытуце.

Член Саюза камуністычнай моладзі (1944) і РКП (1953). Кандыдат у члены ЦК РКП (1965), член ЦК РКП (1968), кандыдат у члены Палітвыканкама ЦК РКП (1969-74). У 1957 годзе быў абраны ў Вялікі нацыянальны сход. Працаваў у Саюзе асацыяцый студэнтаў-камуністаў, кіраваў аддзелам прапаганды ЦК РКП (1965-68). У 1967 годзе быў прызначаны першым сакратаром ЦК Саюза камуністычнай моладзі і міністрам па справах моладзі.

У 1989 годзе Іліеску ўзначаліў хваляванні, накіраваныя супраць Чаўшэску, а пасля звяржэння апошняга — утварыў Фронт нацыянальнага выратавання Румыніі і стаў яго старшынём.

З 22 снежня 1989 года да 20 мая 1990 года — выконваючы абавязкі Прэзідзнта Румыніі. У 1990 годзе быў абраны Прэзідэнтам Румыніі. У 1992 годзе быў паўторна абраны на пасаду Прэзідэнта Румыніі.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.7: Застаўка — Кантата / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: Белэн, 1998. — 608 с.: іл. ISBN 985-11-0279-2

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]