Аньес Варда

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Аньес Варда
фр.: Agnès Varda
Agnès Varda (Berlinale 2019) (cropped).jpg
Дата нараджэння 30 мая 1928(1928-05-30)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 29 сакавіка 2019(2019-03-29)[6][7][…] (90 гадоў)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Муж Жак Дэмі
Дзеці Mathieu Demy[d] і Rosalie Varda[d]
Адукацыя
Месца працы
Прафесія кінарэжысёр
Узнагароды
вялікі афіцэр ордэна Ганаровага легіёна камандор ордэна Ганаровага Легіёна Grand Cross of the National Order of Merit Grand Officer of the National Order of Merit

Konrad Wolf Prize[d] (кастрычнік 2001)

César Award for Best short documentary[d] (1984)

Залаты леў (1985)

прэмія «Сезар» за выдатныя заслугі ў кінематографе[d] (2001)

René Clair Award[d] (2002)

César Award for Best Documentary Film[d] (2009)

Carrosse d'or[d] (2010)

Leopard of Honour[d] (2014)

Q1321674? (2015)

Honorary doctor of the University of Liège[d] (2010)

прыз Луі Дэлюка[d] (1964)

Los Angeles Film Critics Association Award for Best Foreign Language Film[d] (1986)

National Society of Film Critics Award for Best Non-Fiction Film[d] (2001)

National Society of Film Critics Award for Best Non-Fiction Film[d] (2009)

Max Beckmann prize[d] (2016)

прэмія «Даностыя»[d] (2017)

honorary doctor of the University of Gothenburg[d] (24 кастрычніка 2008)

прэмія «Оскар» за выбітныя заслугі ў кінематографе[d] (11 лістапада 2017)

L'Œil d'or[d] (2017)

European Film Award for Best Documentary[d] (2000)

Прэмія еўрапейскай кінаакадэміі за прыжыццёвыя дасягненні (2014)

IMDb nm0889513
cine-tamaris.com/agnes-v…
Commons-logo.svg Аньес Варда на ВікіСховішчы

Анье́с Варда́, імя пры нараджэнні Арле́т Варда́ (фр.: Agnès Varda, Arlette Varda; 30 мая 1928, Іксель, Брусель, Бельгія — 29 сакавіка 2019, Парыж, Францыя) — французскі кінарэжысёр, сцэнарыст і прадзюсар мастацкага і дакументальнага кіно, а таксама вядомы фатограф.

Кінематаграфічны стыль Варда адрозніваюць дакументальны рэалізм, цікавасць да сацыяльных пытанняў і тэмы фемінізму, а таксама ярка выражаны эксперыментальны падыход. Па словах крытыка Элісан Сміт, кар’ера Аньес Варда — гэта важны і часта недаацэньваемы голас у сучасным французскім кіно. Яе праца апярэдзіла з’яўленне Новай хвалі, а фільм 1955 года «Пуэнт-курт» змяшчае шматлікія характэрныя для гэтага руху элементы, дзякуючы якім ён стаў вядомым[11]. Нягледзячы на цесную сувязь з Французскай новай хваляй, больш дакладна будзе сказаць, што Варда належыць да роднаснай Новай хвалі групе кінарэжысёраў Левага берага. Гэтую групу адрознівала «любоў да багемнага жыцця, высокая ступень уцягнутасці ў літаратуру і пластычныя мастацтвы, і як вынік, цікавасць да эксперыментальнага кінематографу, а таксама атаясамліванне з левай палітыкай»[12]. Вядучымі рэжысёрамі Групы Левага берага былі Крыс Маркер, Ален Рэнэ і сама Аньес Варда[12], да яе прымыкалі Жан-П’ер Мельвіль, Ален Роб-Грые і Маргерыт Дзюрас[13], а таксама прадстаўнікі літаратурнага руху Новы раман.

За свою працу ў кіно Варда была ўдастоена Сярэбранага мядзведзя Берлінскага кінафестывалю (за фільм «Шчасце»), Залатога льва Венецыянскага фестывалю (за фільм «Без даху, па-за законам»), двух прэмій Сезар за дакументальныя працы і ганаровага Сезара ў 2001 годзе. У 2015 годзе на Канскім кінафестывалі была удастоена Ганаровай «Залатой пальмавай галіны». Уладальніца ганаровай прэміі «Оскар» за ўклад у кінамастацтва.

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Agnes Varda
  2. Agnès Varda // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Agnes Varda // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. http://www.oxfordbibliographies.com/view/document/obo-9780199791286/obo-9780199791286-0004.xml
  5. http://www.egs.edu/faculty/agnes-varda/biography/
  6. https://france3-regions.francetvinfo.fr/provence-alpes-cote-d-azur/alpes-maritimes/cannes/cineaste-agnes-varda-habituee-du-festival-cannes-est-decedee-age-90-ans-1646712.html
  7. Who's Who in FranceParis: 1953. — ISSN 0083-9531 Праверана 29 сакавіка 2019.
  8. Agnes Varda // Munzinger-Archiv — 1913. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  9. http://www.nytimes.com/2009/07/24/movies/24movies.htmlThe New York Times.
  10. Museum of Modern Art online collection Праверана 4 снежня 2019.
  11. Alison Smith. «Agnes Varda», 1998
  12. 12,0 12,1 Robert Farmer. Marker, Resnais, Varda: Remembering the Left Bank Group (англ.) . senses of cinema (Верасень 2009). Праверана 30 сакавіка 2019.
  13. Donato Totaro. Hiroshima Mon Amour (DVD Review) (англ.) . Offscreen (Жнівень 2003). Праверана 30 сакавіка 2019.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Alison Smith. Agnes Varda. — Manchester University Press, 1998. — 213 p. — (French Film Directors).