Бернарда Берталучы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Бернарда Берталучы
Bernardo Bertolucci
Bernardo Bertolucci.jpg
Імя пры нараджэнні: Bernardo Bertolucci
Дата нараджэння: 16 сакавіка 1941(1941-03-16)[1][2]
Месца нараджэння:
Дата смерці: 26 лістапада 2018(2018-11-26)[5] (77 гадоў)
Месца смерці:
Грамадзянства:
Бацька: Attilio Bertolucci[d]
Жонка: Adriana Asti[d], Maria Paola Maino[d] і Clare Peploe[d]
Адукацыя:
Прафесія: кінарэжысёр, драматург, паэт
Узнагароды:
IMDb: nm0000934
Commons-logo.svg Бернарда Берталучы на ВікіСховішчы

Берна́рда Берталу́чы (італ.: Bernardo Bertolucci; 16 сакавіка 1940, Парма, Італія26 лістапада 2018) — італьянскі кінарэжысёр, драматург і паэт. У 1960-я гады выступаў як паслядоўнік Гадара і Пазаліні, захапляўся камунізмам і фрэйдызмам, тонка пераплятаў у сваіх фільмах сацыяльнае з інтымным. У шматлікіх стужках звяртаўся да табуяваных формаў чалавечай сексуальнасці — інцэсту, трыялізму, гомасексуальнасці. Увесь час супрацоўнічае з аператарам Выторыё Старара, празваным італьянскімі крытыкамі «богам святлацені».

Пасля трыўмфальнага поспеху фільмаў «Канфарміст» (1970) і «Апошняе танга ў Парыжы» (1972) працаваў па-за межамі Італіі, у тым ліку на будыйскім Усходзе, завучы сябе «скептычным будыстам-аматарам».[6] Апошнія восем гадоў не здымае.

Фільмаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Берталучы лічыць сваім лепшым аператарам Выторыё Старара (італ.: Vittorio Storaro), які ўмее здымаць не толькі рамантычныя сцэны, але і ядзерныя выбухі.

Зноскі

  1. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118510096 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 26 лістапада 2018.
  2. Bernardo Bertolucci // Discogs — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118510096 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 10 снежня 2014.
  4. http://www.bbc.co.uk/news/entertainment-arts-19881750
  5. È morto Bernardo Bertolucci, l'ultimo grande maestro del Novecentola Repubblica, 2018. Праверана 26 лістапада 2018.
  6. Bernardo Bertolucci in Neue Zürcher Zeitung, 18. Februar 1994, S. 65

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Фільмы Бернарда Берталучы