Валянцін Рыгоравіч Мухін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Валянцін Рыгоравіч Мухін
Дата нараджэння 20 снежня 1926(1926-12-20)
Месца нараджэння Лепель, Барысаўскай акругі, БССР[1]
Дата смерці 13 чэрвеня 2005(2005-06-13) (78 гадоў)
Месца смерці Масква
Месца пахавання
Альма-матар
Прыналежнасць Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Russia.svg Расія
Род войскаў авіяцыя
Гады службы 19441992
Званне
Генерал-маёр ВПС СССР
Бітвы/войны
Узнагароды і прэміі
Медаль «Залатая Зорка»
Ордэн Леніна Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі Ордэн Чырвонага Сцяга Медаль «За баявыя заслугі»
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» 20 years of victory rib.png 30 years of victory rib.png
Юбілейны медаль «Сорак гадоў перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Медаль «50 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»
Медаль «Ветэран Узброеных Сіл СССР»
Юбілейны медаль «30 гадоў Савецкай Арміі і Флоту»
Медаль «40 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «50 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «60 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «70 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «У памяць 850-годдзя Масквы»
За бездакорную службу 1 ступені
За бездакорную службу 2 ступені
Заслужаны лётчык-выпрабавальнік СССР
||Дзяржаўная прэмія СССР — 1981
Сувязі бацька — Рыгор Дзянісавіч Мухін

Валянцін Рыгоравіч Мухін (20 снежня 1926; горад Лепель цяпер Віцебскай вобласці13 красавіка 2005; горад Масква) — Герой Савецкага Саюза (22 ліпеня 1966), заслужаны лётчык-выпрабавальнік СССР (20 верасня 1967), генерал-маёр авіяцыі (1981).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 20 снежня 1926 года ў горадзе Лепель цяпер Віцебскай вобласці Рэспублікі Беларусь у сям’і вайскоўца Рыгора Дзянісавіча Мухіна. У сувязі са службай бацькі ў дзяцінстве жыў у розных гарадах СССР і за мяжой — у Смаленску, Хабараўску, Чыце, Дзамын-Удэ(руск.) бел. (Манголія), Цюмені, Славянску (Данецкая вобласць, Украіна). У 1944 годзе скончыў Адэскую спецшколу ВПС, якая знаходзілася ў эвакуацыі ў горадзе Пенджыкент (Таджыкістан).

У арміі з ліпеня 1944 года. Пачаў навучанне ў Адэскай ваеннай авіяцыйнай школы лётчыкаў (якая знаходзілася ў горадзе Фрунзе, Кіргізія), але ў снежні 1944 года быў пераведзены ў Ташкенцкую ваенна-авіяцыйную школу стралкоў-бамбардзіраў (горад Чырчык, Узбекістан), якую скончыў у 1945 годзе. У 1949 годзе скончыў Качынскае ваеннае авіяцыйнае вучылішча лётчыкаў, у якім да 1951 года быў лётчыкам-інструктарам.

У 1953 годзе скончыў Школу лётчыкаў-выпрабавальнікаў, у 1959 годзе — вячэрняе аддзяленне Жукоўскага філіяла Маскоўскага авіяцыйнага інстытута.

У 1953—1957 — лётчык-выпрабавальнік Лётна-даследчага інстытута. Падняў у неба і правёў выпрабаванні дасведчанага самалёта Е-50; правёў выпрабаванні знішчальнікаў Міг-17СФ і Міг-17ПФ на дынамічную столь.

У 1957—1989 — лётчык-выпрабавальнік АКБ А. С. Якаўлева. Доўгі час быў старэйшым лётчыкам-выпрабавальнікам АКБ. Падняў у неба і правёў поўныя выпрабаванні першага айчыннага самалёта вертыкальнага ўзлёту і пасадкі Як-36. Падняў у неба і правёў выпрабаванні рэактыўных баявых самалётаў Як-28І і Як-28Л, спартыўнага Як-30, самалёта вертыкальнага ўзлёту і пасадкі Як-38. Удзельнічаў у выпрабаваннях ўсіх самалётаў, распрацаваных і пабудаваных у АКБ за гэты перыяд — баявых Як-25, Як-27 і Як-28; пасажырскіх Як-40 і Як-42; спартыўных Як-18, Як-30 і Як-32, а таксама іх мадыфікацый. Здзейсніў шэраг рэкламных палётаў на пасажырскіх самалётах Як-40 і Як-42 за мяжой.

За мужнасць і гераізм, праяўленыя пры выпрабаванні новай авіяцыйнай тэхнікі, Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 22 ліпеня 1966 года палкоўніку Мухіну Валянціну Рыгоравічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка».

У 1985—1991 гадах працаваў начальнікам лётна-выпрабавальнага комплексу АКБ А. С. Якаўлева. З лютага 1992 года генерал-маёр авіяцыі В. Г. Мухін — у адстаўцы.

Жыў у Маскве. Трагічна загінуў у аўтадарожным здарэнні 13 красавіка 2005 года. Пахаваны на Траекураўскіх могілках у Маскве.

Сусветныя авіяцыйныя рэкорды[правіць | правіць зыходнік]

Усталяваў 3 сусветных авіяцыйных рэкорду: у 1961 годзе — рэкорд вышыні на самалёце Як-32, у 1981 годзе — 2 рэкорду грузападымальнасці і далёкасці на самалёце Як-42.

Дата Клас ФАИ ID ФАИ Самалёт Найменне рэкорду Вынік
1 22.02.1961 C-1-d, гр. III 14635 Як-32 Вышыня палёту 14.283 м
2 29.01.1981 C-1-m, гр. III 8903 Як-42 Максімальны груз, падняты на вышыню 2.000 м 20.186 кг
3 15.12.1981 C-1-m, гр. III 8644 Як-42 Далёкасць палёту па прамой 6.144,820 км

Клас C-1-d — сухапутныя самалёты з узлётна вагой ад 1.750 кг да 3.000 кг.
Клас C-1-m — сухапутныя самалёты з узлётна вагой ад 45.000 кг да 60.000 кг.
Група III — лятальныя апараты з турбарэактыўным рухавікамі.

Узнагароды і званні[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Валянцін Рыгоравіч Мухін на сайце «Героі краіны»


Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Балаков И. Б., Симонов А. А. Испытатели МиГов. — Жуковский: Авиационный Печатный Двор, 2001. — С. 96. — 46 с. — ISBN 5-93705-001-0.
  • Васин В. П., Симонов А. А. Испытатели ЛИИ. — Жуковский: Авиационный Печатный Дом, 2001. — С. 56. — 192 с. — ISBN 5-93705-008-8.
  • Симонов А. А. Заслуженные испытатели СССР. — М.: Авиамир, 2009. — С. 142-143. — 384 с. — ISBN 978-5-904399-05-4.