Герасім Васілевіч Якушка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Герасім Васілевіч Якушка
Герасім Якушка.jpg
Герасім Якушка (1930-я)
Дата нараджэння: 3 сакавіка 1900(1900-03-03)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 6 студзеня 1942(1942-01-06) (41 год)
Месца смерці:
Месца пахавання:
Альма-матар:
Працы і дасягненні
Член у:
Працаваў у гарадах: Мінск і іншыя гарады Беларусі
Архітэктурны стыль: постканструктывізм
Горадабудаўнічыя праекты: гл. у тэксце
Лагатып Вікісховішча Герасім Васілевіч Якушка на Вікісховішчы

Гера́сім Васі́левіч Яку́шка (3 сакавіка 1900, в. Паддуб’е, цяпер Магілёўскі раён, Беларусь — 6 студзеня 1942, Мінск) — беларускі архітэктар.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Скончыў Магілёўскае рэальнае вучылішча (1918). Бацька прадаў каня, каб сын паехаў паступаць у Петраградскі інстытут грамадзянскіх інжынераў, дзе Герасім вучыўся ў 1918—1924 гадах. Па сканчэнні інстытута Герасім Якушка накіраваны працаваць у Менск. Пачынаў 20-гадовую кар’еру інжынерам Мінбуда (1924—1928), затым працаваў прарабам будаўнічага трэста (1928—1929), тэхнічным кіраўніком гандлёва-будаўнічага трэста (1929), галоўным інжынерам трэста (1930), тэхнічным дырэктарам трэста Мінбуда (1931—1933). Член Саюза будаўнікоў (1928) і Саюза архітэктараў СССР(руск.) бел. (1935). Галоўны архітэктар Мінска (1936—1941).

У 1936 годзе сваімі рукамі пабудаваў дом на вуліцы Бібліятэчнай, недалёка ад сучаснага Дома прэсы, побач з сядзібамі мастакоў Бембеля і Гусева[1].

Памёр ад тыфу 6 студзеня 1942 года ў Мінску. Пахаваны на Вайсковых могілках.

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

Абедзве дачкі працягнулі дзейнасць бацькі. Нона (нар. 1937) стала архітэктарам, а Ала (нар. 1940, у шлюбе Тацьянок) — будаўніком[2][1].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Кінатэатр «Пралетарый»

Найвышэйшымі творчымі дасягненнямі адзначана 2-я палова 1930-х гадоў. Паводле праектаў Герасіма Якушкі ў Менску, Магілёве, Барысаве і іншых гарадах БССР было пабудавана каля двух дзясяткаў арыгінальных жылых дамоў, а таксама грамадскія будынкі. У 1941 годзе пачаў праект рэканструкцыі плошчы Памяці ахвяр 1905 года ў Мінску (цяпер Прывакзальная плошча), планавалася пашырыць яе, пабудаваць па перыметры новыя дамы, усталяваць помнік ахвярам Курлоўскага расстрэлу.

Вядомыя будынкі[правіць | правіць зыходнік]

У Мінску[правіць | правіць зыходнік]

Аўтаматычная тэлефонная станцыя, 1934
Будынак колішняй бальніцы

У іншых гарадах[правіць | правіць зыходнік]

  • сярэдняя школа (1930, Барысаў)[4]
  • 5-павярховы 96-кватэрны жылы дом (так званы Дом МУСаўцаў, Дом ля фантана, 1940 год, вул. Ленінская, 68, Магілёў)[2]

Праекты[правіць | правіць зыходнік]

Праекты (1931—1940): будынак пастаяннай Усебеларускай выстаўкі (у сааўтарстве з В. Струевым), гатэль на 300 месцаў, інтэрнат для студэнтаў БДУ і медінстытута (з Г. Лаўровым), фінансава-эканамічны тэхнікум, 2-камплектная школа на 80 вучняў для в. Масюкоўшчына, Мінскі цырк, рэканструкцыя клуба імя К. Маркса, лецішча Мінгарвыканкама і гаркама УКП(б)Б, Белаграпрамбанк па вул. Пушкінская, драмтэатр для Магілёва і іншыя.

Значэнне творчасці[правіць | правіць зыходнік]

На думку беларускага гісторыка архітэктуры Вячаслава Чарнатава, «Якушка пабудаваў будынкі, якія таксама паўплывалі на фарміраванне аблічча сучаснага горада [Мінска], ён удзельнічаў у карэкціроўцы генеральнага плана горада ў 1939—1940 гадах. Праект забудовы праспекта Незалежнасці паміж плошчамі Перамогі і Якуба Коласа быў часткова ажыццёўлены, фрагментамі захаваўся»[2].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]