Герасім Васілевіч Якушка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Герасім Васілевіч Якушка
Герасім Якушка.jpg
Герасім Якушка (1930-я)
Дата нараджэння: 3 сакавіка 1900(1900-03-03)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 6 студзеня 1942(1942-01-06) (41 год)
Месца смерці:
Месца пахавання:
Альма-матар:
Працы і дасягненні
Працаваў у гарадах: Мінск і іншыя гарады Беларусі
Архітэктурны стыль: постканструктывізм
Горадабудаўнічыя праекты: гл. у тэксце
Лагатып Вікісховішча Герасім Васілевіч Якушка на Вікісховішчы

Гера́сім Васі́левіч Яку́шка (3 сакавіка 1900, в. Паддуб'е Бялыніцкай воласці Магілёўскага павета Расійскай імперыі, цяпер Магілёўскі раён Беларусі — 6 студзеня 1942, Мінск) — беларускі архітэктар.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сялянскай сям'і. Скончыў Магілёўскае рэальнае вучылішча (1918). Бацька прадаў каня, каб сын паехаў паступаць у Петраградскі інстытут грамадзянскіх інжынераў, дзе Герасім вучыўся ў 1918—1924 гадах. Па сканчэнні інстытута Герасім Якушка накіраваны працаваць у Менск. Пачынаў 20-гадовую кар'еру інжынерам Мінбуда (1924—1928), затым працаваў прарабам будаўнічага трэста (1928—1929), тэхнічным кіраўніком гандлёва-будаўнічага трэста (1929), галоўным інжынерам трэста (1930), тэхнічным дырэктарам трэста Мінбуда (1931—1933). Член Саюза будаўнікоў (1928) і Саюза архітэктараў СССР(руск.) бел. (1935). Галоўны архітэктар Мінска (1936—1941).

Памёр ад тыфу 6 студзеня 1942 года ў Мінску. Пахаваны на Вайсковых могілках.

Сям'я[правіць | правіць зыходнік]

Абедзве дачкі працягнулі дзейнасць бацькі. Нона стала будаўніком, а Ала — архітэктарам[1].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Кінатэатр «Пралетарый»

Найвышэйшымі творчымі дасягненнямі адзначана 2-я палова 1930-х гадоў. Паводле праектаў Герасіма Якушкі ў Мінску, Магілёве, Барысаве і іншых гарадах БССР было пабудавана каля двух дзясяткаў арыгінальных жылых дамоў, а таксама грамадскія будынкі. У 1941 годзе пачаў праект рэканструкцыі плошчы Памяці ахвяр 1905 года ў Мінску (цяпер Прывакзальная плошча), планавалася пашырыць яе, пабудаваць па перыметры новыя дамы, усталяваць помнік ахвярам Курлоўскага расстрэлу.

Вядомыя будынкі[правіць | правіць зыходнік]

У Мінску[правіць | правіць зыходнік]

Аўтаматычная тэлефонная станцыя, 1934
Будынак колішняй бальніцы

У іншых гарадах[правіць | правіць зыходнік]

  • сярэдняя школа (1930, Барысаў)[3]
  • 5-павярховы 96-кватэрны жылы дом (так званы Дом МУСаўцаў, Дом ля фантана, 1940 год, вул. Ленінская, 68, Магілёў)[1]

Значэнне творчасці[правіць | правіць зыходнік]

На думку беларускага гісторыка архітэктуры Вячаслава Чарнатава, «Якушка пабудаваў будынкі, якія таксама паўплывалі на фарміраванне аблічча сучаснага горада [Мінска], ён удзельнічаў у карэкціроўцы генеральнага плана горада ў 1939—1940 гадах. Праект забудовы праспекта Незалежнасці паміж плошчамі Перамогі і Якуба Коласа быў часткова ажыццёўлены, фрагментамі захаваўся»[1].

Зноскі

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Мікалай Ножнікаў Застывшая музыка зодчего Якушко (руск.) . vestnik-mogileva.info (23 верасня 2011). Архівавана з першакрыніцы 10 студзеня 2016. Праверана 10 студзеня 2016.
  2. Административное здание (гостиница Белорусского военного округа) (руск.) 
  3. 3,0 3,1 Жутяев Ю. Советский рынок № 1 // Архитектура и строительство № 3, 2014.
  4. Дом офицеров, геофак БГУ, Академия наук. Какие еще символы конструктивизма сохранились в Минске (руск.) 
  5. Гісторыя мінскага Паліттэхнікума (руск.) . mgpk.bntu.by. Архівавана з першакрыніцы 10 студзеня 2016. Праверана 10 студзеня 2016.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]