Віктар Іванавіч Струеў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Віктар Іванавіч Струеў
Дата нараджэння:

4 красавіка 1864(1864-04-04)

Дата смерці:

12 ліпеня 1924(1924-07-12) (60 гадоў)

Лагатып Вікісховішча Віктар Іванавіч Струеў на Вікісховішчы

Віктар Іванавіч Струеў (4 красавіка 1864 — 12 ліпеня 1924) — беларускі архітэктар.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Строганаўскае вучылішча(руск.) бел. і Вучылішча жывапісу, скульптуры і дойлідства ў 1892 годзе ў Маскве[1].

З 1893 года жыў у Мінску. Служыў дыяцэзіяльным архітэктарам. З 1914 выкладчык малюнка ў Мінскім епархіяльным вучылішчы і інжынер будаўнічага аддзела губернскага праўлення. З 1915 — губернскі архітэктар(руск.) бел.[1]. З 1920 года архітэктар рэспубліканскага пададдзела Камітэта дзяржаўнага будаўніцтва. З 1921 г. — дэкан архітэктурнага аддзялення Мінскага архітэктурна-будаўнічага тэхнікума і адначасова архітэктар Камісарыята народнай асветы. З 1923 — архітэктар Заходняй акругі, а з 1924 — архітэктар горада Мінска[1].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Будынак царкоўна-археалагічнага музея ў Мінску

У 1896—1898 гадах на тэрыторыі вайсковых могілак горада Мінска па праекце В. Струева была пабудавана Царква Аляксандра Неўскага. Гэта адзіны храм Мінска, які амаль цалкам захаваў сваё першапачатковае аблічча. (Ахоўная шыльда гісторыка-культурнай каштоўнасці Рэспублікі Беларусь. Гісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 712Г000046шыфр 712Г000046)

У пачатку XX стагоддзя архітэктарам перабудавана Свята-Пакроўская царква ў вёсцы Асінагарадок Пастаўскага раёна. (Ахоўная шыльда гісторыка-культурнай каштоўнасці Рэспублікі Беларусь. Гісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 213Г000582шыфр 213Г000582)

У 1905 годзе па праекце В. Струева пабудавана Свята-Троіцкая царква ў в. Белавуша Столінскага раёна[2]. (Ахоўная шыльда гісторыка-культурнай каштоўнасці Рэспублікі Беларусь. Гісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 113Г000670шыфр 113Г000670)

Па праекце архітэктара Струева ў 1907[3] годзе перад Васкрасенскім саборам у Барысаве на адной восі з ім узведзена цагляная званіца, створаная з цэглы ў стылі самога храма. У ліку іншых званіца сведчыць аб добрым веданні Струевым народнага дойлідства і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва Беларусі[4].

У 1909—1912 гадах выканаў праекты будынкаў школ для гарадоў Тураў, Заслаўе і іншых, а таксама распрацаваў 5 тыпавых праектаў царкоўна-прыходскіх школ у розных паветах[1].

У 1913 годзе архітэктар збудаваў будынак царкоўна-археалагічнага музея паводле загаду мінскага архірэя Мітрафана і па ініцыятыве Мінскага царкоўна-археалагічнага камітэта[1]. (Ахоўная шыльда гісторыка-культурнай каштоўнасці Рэспублікі Беларусь. Гісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 713Г000175шыфр 713Г000175)

В. Струеў распрацаваў праект і каштарыс Праабражэнскай царквы ў в. Язвінкі Лунінецкага раёна. (Ахоўная шыльда гісторыка-культурнай каштоўнасці Рэспублікі Беларусь. Гісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 113Г000471шыфр 113Г000471)

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Чарнатоў В. М. Струеў Вiктор Iванавiч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Гал. рэд. Г. П. Пашкоў. — Мінск, 2002. — Т. 15 — С. 209.
  2. Историко-статистическое описание Минской епархии, составленное ректором Минской духовной семинарии архимандритом Николаем. Спб., 1864.
  3. Часам у якасці даты прыводзіцца 1913 год. Гл.: Гісторыя беларускага мастацтва / Рэдкал.: С. В. Марцэлеў (гал. рэд.) і інш.; Рэд. тома Л. М. Дробаў, П. А. Карнач — Мн.: Навука і тэхніка, 1989. — Т. 3: Канец XVIII — пач. XX ст.. — С. 285. — 448 с. — ISBN 5-343-00319-2.
  4. Гісторыя беларускага мастацтва / Рэдкал.: С. В. Марцэлеў (гал. рэд.) і інш.; Рэд. тома Л. М. Дробаў, П. А. Карнач — Мн.: Навука і тэхніка, 1989. — Т. 3: Канец XVIII — пач. XX ст.. — С. 285. — 448 с. — ISBN 5-343-00319-2.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Чарнатоў В. М. Струеў Вiктор Iванавiч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Гал. рэд. Г. П. Пашкоў. — Мінск, 2002. — Т. 15 — С. 209.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]