Джэк Уілшыр

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Джэк Уілшыр
Hertha BSC vs. West Ham United 20190731 (167).jpg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Джэк Эндру Гары Уілшыр
Нарадзіўся 1 студзеня 1992(1992-01-01)[1][2] (29 гадоў)
Грамадзянства Flag of England.svg Англія
Рост 172 см
Вага 66 кг
Пазіцыя паўабаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб няма
Маладзёжныя клубы
2001 Англія Лутан Таўн
2001—2008 Англія Арсенал
Клубная кар’ера[* 1]
2008—2018 Англія Арсенал 125 (7)
2010   Англія Болтан Уондэрэрс 14 (1)
2016—2017   Англія Борнмут 27 (0)
2018—2020 Англія Вест Хэм Юнайтэд 16 (0)
2021 Англія Борнмут 15 (1)
Нацыянальная зборная[* 2]
2006—2007 Англія Англія (да 16) 3 (0)
2007—2009 Англія Англія (да 17) 9 (1)
2009 Англія Англія (да 19) 1 (0)
2009—2010 Англія Англія (да 21) 7 (0)
2010—2016 Англія Англія 34 (2)
  1. Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 14 ліпеня 2021.
  2. Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 3 верасня 2016
Commons-logo.svg Джэк Уілшыр на Вікісховішчы

Джэ́к Э́ндру Га́ры Уі́лшыр (англ.: Jack Wilshere; нар. 1 студзеня 1992, Стывенедж, Англія) — англійскі футбаліст, атакуючы паўабаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Англіі (2010—2016).

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Джэк Эндру Уілшыр пачынаў свой шлях у акадэміі «Арсенала». Ён вылучаўся сярод аднагодкаў вялікай хуткасцю, філіграннай тэхнікай, пастаўленым ударам. У адзін з прыездаў на гульню моладзёвай каманды Венгер убачыў выдатную гульню левага вінгера, і прымеціў яго. Па хуткім часе галоўны трэнер «Арсенала» зразумеў, што хлопца трэба пераводзіць у аснову, і Джэк быў да гэтага гатовы.

Перад сезонам 2008/09 у заяўцы «Арсенала» з’явіўся 16-гадовы паўабаронца. Яго дэбют адбыўся 13 верасня ў матчы супраць «Блэкберна», Уілшыр выйшаў на замену на 84 хвіліне. На той момант футбалісту было ўсяго толькі 16 гадоў 256 дзён. Джэк стаў самым маладым дэбютантам «Арсенала» ў Прэм’ер-лізе, пабіўшы рэкорд Фабрэгаса. 23 верасня Уілшыр забіў свой першы гол за «Арсенал» у браму «Шэфілд Юнайтэд» (6:0) у Кубку Лігі. Але гэта з’яўленне стала адзіным для Джэка ў Прэм’ер-лізе ў гэтым сезоне. У той жа час Уілшыр добра выявіў сябе ў Кубку Лігі, дзе «Арсенал» атрымаў пераканаўчыя перамогі над «Шэфілд Юнайтэд» (6:0) і «Уіганам» (3:0).

Пазней Уілшыру атрымалася трохі пагуляць у Лізе чэмпіёнаў, выходзячы на замену ў матчах з «Дынама» Кіеў і «Порту».

5 студзеня 2009 года Уілшыр падпісаў свой першы прафесійны кантракт з «Арсеналам». У гэты час ён перастаў з’яўляцца ў складзе першай каманды, выступаючы галоўным чынам за рэзерв і моладзевую каманду. З апошнімі Уілшыр дамогся перамогі ў моладзевым Кубку Англіі, паказаўшы цудоўную гульню ў двух фіналах супраць «Ліверпула». Легендарны ігрок «Арсенала» Ліям Брэйдзі ахарактарызаваў Джэка, як іграка валодаючага «адмысловым талентам», і выказаў меркаванне, што пройдзе трохі часу, перш чым юны ігрок стане іграком асновы.

2 ліпеня 2009 Уілшыр падпісаў новы доўгатэрміновы кантракт. Падчас перадсезоннай падрыхтоўкі 2009 года Уілшыр ізноў прымусіў казаць пра сябе. У абодвух матчах «Кубка Эміратаў», перамогу ў якім атрымаў «Арсенал», Джэк быў прызнаны «іграком матча».

Сезон 2011/12 поўнасцю прапусціў з-за траўмы, пазней зноў вярнуўся ў строй. У сезоне 2015/16 ізноў амаль не гуляў з-за траўмы, і 31 жніўня 2016 года быў аддадзены ў арэнду «Борнмуту»[3]. Па заканчэнні сезона 2016/17 вярнуўся ў «Арсенал». У чэрвені 2018 года па заканчэнні кантракта пакінуў лонданскі клуб.

У ліпені 2018 года ў якасці свабоднага агента перайшоў у «Вест Хэм Юнайтэд», падпісаўшы трохгадовы кантракт[4]. У кастрычніку 2020 года па пагадненні бакоў пакінуў лонданскі клуб[5].

У студзені 2021 года зноў стаў іграком «Борнмута»[6]. Пакінуў клуб па заканчэнні кантракта ў чэрвені 2021 года[7].

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

«Арсенал»:

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]