Кастусь Харашэвіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Кастусь Харашэвіч
Імя пры нараджэнні: Канстанцін Іванавіч Харашэвіч
Дата нараджэння: 6 ліпеня 1927(1927-07-06)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 12 ліпеня 2013(2013-07-12) (86 гадоў)
Месца смерці:
Грамадзянства:
Род дзейнасці: мастак
Жанр: пейзаж,
партрэт,
нацюрморт
Вучоба:
Узнагароды:

Медаль Беларускага саюза мастакоў
«За заслугі ў выяўленчым мастацтве»
(1999)


Кастусь Харашэвіч, сапр. Канстанцін Іванавіч Харашэвіч (6 ліпеня 1927, в. Літва, цяпер Маладзечанскі раён — 12 ліпеня 2013) — беларускі мастак-жывапісец.[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў Барыса Кіта ў Маладзечанскай гандлёвай школе падчас 2-й сусветнай вайны[2]. Прымаў удзел у дзейнасці СБМ[3].

Скончыў Мінскае мастацкае вучылішча (1958). Дыпломная работа — «Сялянскі бунт у дарэвалюцыйнай вёсцы».[1]. Член Беларускага саюза мастакоў (з 1969). Член мастацкай суполкі «Пагоня».[4].

Сузаснавальнік разам з Ядвігай Раздзялоўскай[5] студыі выяўленчага і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва ў Маладзечне.

Творчасць мастака-пейзажыста Кастуся Харашэвіча прадстаўлена больш чым 500 карцінамі, якія адлюстроўваюць знакавыя падзеі ў гісторыі Павілля і ўсёй Беларусі[1].

Ад пачатку 2000-х гадоў мастак працуе над стварэннем галерэі партрэтаў дзеячаў культуры і гісторыі, сваіх знакамітых землякоў[1]. Сярод іх Янка Купала, Францішак Багушэвіч, Вацлаў Ластоўскі, Барыс Кіт, Павел Валошын, Сымон Рак-Міхайлоўскі, Браніслаў Тарашкевіч, Пятро Мятла.

Яго творы захоўваюцца ў Беларускай бібліятэцы імя Францыска Скарыны ў Лондане, Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва, Мінскім абласным краязнаўчым музеі Маладзечна, Скандынаўскім цэнтры ў Мінску, а таксама ў прыватных зборах у Польшчы, Германіі, ЗША, Канадзе і Ізраілі[1].

У 2011 годзе ў філіяле дзяржаўнага літаратурнага музея імя Янкі Купалы ў Яхімоўшчыне адкрылася персанальная галерэя твораў Кастуся Харашэвіча.[6]

Аўтар кнігі ўспамінаў «Зведанае і перажытае», 2004 год.

Памёр 12 ліпеня 2013 года ў Маладзечне.[7]

Персанальныя выстаўкі[правіць | правіць зыходнік]

Адзнакі[правіць | правіць зыходнік]

  • Медаль Беларускага саюза мастакоў «За заслугі ў выяўленчым мастацтве» (1999 г.)
  • Спецыяльная прэмія Маладзечанскага гарадскога выканаўчага камітэта «Талент» у намінацыі «Мастак Года» (1999, 2003 гг.)

Асноўныя творы[правіць | правіць зыходнік]

  • 1956 — «Старое Заслаўе»
  • 1958 — «Сцяжынка майго дзяцінства»
  • 1960 — «Від на Мядзел»
  • 1961 — «Мой родны кут»
  • 1962 — «Мястэчка»
  • 1963 — «Паўстанне нарачанскіх рыбакоў»
  • 1963 — «Інтэр'ер з калаўротам»
  • 1966 — «Вялікдзень»
  • 1967 — «Выступленне Браніслава Тарашкевіча перад сялянамі Заходняй Беларусі»
  • 1971 — «Прадвесне»
  • 1973 — «Нацюрморт. Помнікі гісторыі і культуры Беларусі»
  • 1976 — «Стары двор. Магіла Цёткі»
  • 1977 — «Вільня. Зарэчча»
  • 1978 — «Раскіданае гняздо»
  • 1979 — «Зіма ў Маладзечне»
  • 1980 — «Браслаўскія азёры»
  • 1982 — «Дарога ў Гальшаны»
  • 1984 — «Пасля навальніцы»
  • 1987 — «Маладзечна. Плошча Свабоды»
  • 1990 — «Далягляды маёй Бацькаўшчыны»
  • 1995 — «Нацюрморт»
  • 1997 — «Руіны Наваградка»
  • 1999 — «Барыс Кіт. Акадэмік астранаўтыкі»
  • 2002 — «Янка Купала ў Яхімоўшчыне»
  • 2003 — «Кастусь Каліноўскі. За нашу і вашу свабоду. Памяці паўстання на Беларусі 1863 г.»

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя — Мн. 2003 г. — т.16
  • Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва Беларусі — Мн. 1994 г. — т.6
  • Гісторыя беларускага мастацтва. — Мн. 1994 г. — т.6
  • Мастакі савецкай Беларусі. — Мн. 1976 г.
  • Беларускі саюз мастакоў: энцыклапедычны даведнік. — Мн. 1998 г.
  • Кастусь Харашэвіч. Старонкі жыцця і творчасці. — 2006 г.
  • Грамыка М. «У кожнага свой Рушчыц» // Мастацтва. — 2001 г. — № 4. — С. 26-29
  • Яніцкая М. «Мастак-жывапісец» // Культура. № 6 — люты 1992 г.
  • Пыцько А. «Ці цяжка быць незалежным» // Наш дзень. — 7 жніўня 1992 г.
  • Зубрыцкая І. «Крылы млына, як сімвалы надзеі» // Мінская праўда — 9 чэрвеня 1998 г.
  • Харэўскі С. Кастусь Харашэвіч. Пасьля навальніцы // Наша Ніва, № 17 — 1997 г.
  • Зубрыцкая І. «Мой родны кут, як ты мне мілы». // Рэгіянальная газета — 3 снежня 1999 г.
  • Сысун Л. «Навек с мастацтвам звязаны». // Маладзечанская газета, 6 ліпеня 2000 г.
  • Кастусь Харашэвіч. «Зведанае і перажытае». // 2004 год.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]