Планеты-гіганты

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Зверху ўніз: Нептун, Уран, Сатурн і Юпітэр (не ў маштабе).

Планеты-гіганты — чатыры планеты Сонечнай сістэмы: Юпітэр, Сатурн, Уран, Нептун; размешчаны за межамі кольца малых планет.

Гэтыя планеты, якія маюць шэраг падобных фізічных характарыстак, таксама завуць вонкавымі планетамі. [1]

У адрозненне ад цвёрдацельных планет зямной групы, усе яны з'яўляюцца газавымі планетамі, маюць значна большыя памеры і масы (з прычыны чаго ціск у іх нетрах значна вышэй), ніжэйшую сярэдняй шчыльнасць (блізкую да сярэдняй Сонечнай, 1,4 г/см³), магутныя атмасферы, хуткае вярчэнне, а таксама кольцы (у той час як у планет зямной групы такіх няма) і большую колькасцю спадарожнікаў. Амаль усе гэтыя характарыстыкі меншаюць ад Юпітэра да Нептуна.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

ВСЭ — Планеты

Зноскі