(5335) Дамокл
5335 Дамокл | ||||
---|---|---|---|---|
Іншыя назвы | 1991 DA | |||
Адкрыццё | ||||
Першаадкрывальнік | Роберт Макнот | |||
Дата адкрыцця | 18 лютага 1991 | |||
Арбітальныя характарыстыкі | ||||
Перыгелій | 30,0009 а. а. | |||
Афелій | 22,09396498 а. а. | |||
Перыастр | 1,57893002 а.а. | |||
Вялікая паўвось (a) | 11,8364475 а. а. | |||
Эксцэнтрысітэт арбіты (e) | 0,8666044 | |||
Сідэрычны перыяд абарачэння | 14 874 сут. | |||
Арбітальная скорасць (v) | 6,72 км/з | |||
Нахіл (i) | 62,00905° | |||
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) | 314,19248° | |||
Фізічныя характарыстыкі | ||||
Памеры | 10 км | |||
Перыяд вярчэння (T) | 10,2 гадз. | |||
Спектральны клас | S | |||
|
||||
|
(5335) Дамокл (стар.-грэч.: Δαμοκλῆς) — невялікі астэроід з групы кентаўраў. Быў адкрыты 18 лютага 1991 года аўстралійскім астраном Робертам Макнотам ў абсерваторыі сайдынг-Спрынг і названы ў гонар Дамокла, персанажа старажытнагрэцкага міфа аб дамоклавым мечы (сімвале навіслай пастаяннай пагрозы, закліканага паказаць зменлівасць улады, пры знешнім бачным дабрабыце[1]). Т.я. астэроід характарызуецца моцна нахіленай арбітай з высокім эксцэнтрысітэтам, на падставе гэтага некаторыя навукоўцы вылучаюць іх у асаблівую групу астэроідаў — дамоклаіды, якія меркавана ўяўляюць сабой неактыўныя ядра камет.
- Арбіта астэроіда Дамокл і яго пазіцыя ў Сонечнай сістэме
Пасля вывучэння гэтага аб'екта высветлілася, што яго арбіта моцна адрозніваецца ад арбіт усіх адчыненых раней малых цэл Сонечнай сістэмы: у пункце свайго перыгелія Дамокл перасякаў арбіту Марса, а ў Афеліі сыходзіў за арбіту Урана[2]. Стабільнасць гэтай арбіты абгрунтоўваецца перш за ўсё яе высокім нахілам да плоскасці экліптыкі, паблізу якой знаходзяцца арбіты планет-гігантаў, што моцна зніжае сілу гравітацыйных абурэнняў на дадзеную арбіту з іх боку. Тым не менш, групе брытанскіх астраномаў, у складзе Дункана Стыла (Duncan Steel), Герхарда Хана (Gerhard Hahn), Марка Бейлі (Mark Bailey) і Дэвіда Эшэра (David J. Asher), у выніку разлікаў доўгатэрміновай дынамічнай эвалюцыі гэтага цела, удалося ўсталяваць, што існуе высокая верагоднасць пераходу дадзенага астэроіда на арбіту якая перасякае арбіту Зямлі, а гэта ўжо створыць пагрозу (хоць і малаверагодную) яго сутыкнення з нашай планетай. Збольшага менавіта таму Дамокл і атрымаў такую назву. А пазней былі выяўленыя і іншыя астэроіды з падобнымі арбітамі, якія некаторыя астраномы сталі вылучаць у асобную групу.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 457. — ISBN 3-540-00238-3.
- ↑ Steel, D. "Rogue Asteroids and Doomsday Comets", page 127-8. Wiley & Sons, 1995