Сцяпан Варфаламеевіч Балкавец

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сцяпан Варфаламеевіч Балкавец
Дата нараджэння 12 (24) снежня 1867
Месца нараджэння
Дата смерці студзень 1942 (74 гады)
Род дзейнасці урач, медыцынскі адміністратар
Альма-матар

Сцяпан Варфаламеевіч Балкавец (1867 — 1942) — беларускі ўрач і арганізатар аховы здароўя[1]. Народны камісар аховы здароўя БССР з кастрычніка 1920 па 6 лістапада 1921.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў 1867 годзе ў г. Сакалове ў Расіі. У 1893 годзе скончыў медыцынскі факультэт Маскоўскага ўніверсітэта[1].

З 1893 па 1909 год загадваў земскай бальніцай ў м. Мсціж Барысаўскага павета, у лістападзе 1909 года займаў пасаду лекара для камандзіровак пры мінскім губернскім урачэбным аддзяленні. З 1909 года загадваў медыка-санітарным бюро пры губернскім медыцынскім савеце, з 1910 года займаў пасаду санітарнага ўрача мінскага губернскага ўрачэбнага аддзялення, з верасня 1913 года — адначасова памочніка мінскага губернскага ўрачэбнага інспектара[1].

С. В. Балкавец удзельнічаў у правядзенні першага губернскага з’езда ўрачоў (1908), у 1912 годзе — ва Усерасійскім з’ездзе бактэрыялогіі і санітарных урачоў, у ліпені 1913 года — у з’ездзе каўказскіх урачоў і прыродазнаўцаў, у красавіку 1917 года дэлегаваны на Пірагоўскі з’езд(руск.) бел. урачоў у Маскве[1][2].

У студзені 1919 года ўвайшоў у раду калегіі і ўзначаліў аддзел мінскага губернскага аддзела аховы здароўя.

З надыходам польскіх вайсковых частак у кастрычніку 1920 года камісарыят эвакуіравалі ў Рослаўль[3]. Камісарам аховы здароўя БССР часова прызначаны С. В. Балкавец (1867—1942), які ўзначальваў лячэбны аддзел Народнага Камісарыята аховы здароўя БССР у ліпені-жніўні 1920 года, а затым санітарна-супрацьэпідэмічны аддзел[1].

У 1922—1923 гадах Сцяпан Варфаламеевіч з’яўляўся галоўным урачом Мінскай гарадской амбулаторыі, з 1923 года ўрачом цэнтральнай паліклінікі г. Мінска, членам Праўлення і бібліятэкарам Навуковага таварыства мінскіх урачоў[1].

С. В. Балкавец — выбітны дзеяч земскай медыцыны, ён заклаў падмурак для станаўлення і фарміравання прынцыпаў дзейнасці органаў аховы здароўя рэспублікі[1].

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

Меў сына Аляксандра Сцяпанавіча Балкаўца (? — сакавік 1929).

Навуковая і педагагічная дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

У пачатку 1920-х гадоў С. Балкавец выкладаў у Мінскай савецкай акушэрскай школе[4].

Аўтар больш за 40 артыкулаў і падручніка для сясцёр міласэрнасці «Агульная і прыватная паталогія»[1].

Асобныя творы[правіць | правіць зыходнік]

  • Организация борьбы с чумой в г. Одессе / [Губ. сан. врач С. Балковец]. - Минск : паровая типо-лит. В. и И. Тасьман, [1910]. - 25 с.
  • Холерная эпидемия 1910 г. в Минской губ. (1911)
  • Общая и частная патология: Конспект для слушательниц Курсов сестер милосердия, сост. по прогр. Крас. креста / Д-р С. Балковец. - Минск : Губ. тип., 1915. - 70 с.
  • Первые шаги советского здравоохранения в Белоруссии : (воспоминания участника)(1929)

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Балковец Степан Варфоломеевич (руск.) 
  2. Беляцкий Д. П. // Здравоохранение Белоруссии. — 1975. — № 9. — С. 59-61.
  3. НАРБ ф. 46, воп.1, т. 1, спр. 15, л. 41.
  4. Становление среднего медицинского образования в минске в первые годы советской власти (1920—1924) (руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Руководители санитарно-эпидемиологической службы Республики Беларусь. ― Минск, 2001.
  • Организаторы здравоохранения Республики Беларусь. — Минск, 2006.
  • Библиотеки и распространение научных знаний в Беларуси (ХVI-ХХ вв.)