Тыбецкі аўтаномны раён

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Тыбецкі аўтаномны раён
བོད་རང་སྐྱོང་ལྗོངས་
Bod-rang-skyong-ljongs
西藏自治区, Xīzàng Zìzhìqū (Сіцзан Цзычжыцюй)
Краіна Кітайская Народная Рэспубліка
Гімн: Tibetan National Anthem[d]
Статус Аўтаномны раён
Уваходзіць у
Адміністрацыйны цэнтр Лхаса
Дата ўтварэння 1965
Старшыня савета Джампа Пунцог
Сакратар КПК Ян Чуаньтан
ВУП (2004) 21,15 млрд юаняў  (31-й)
Насельніцтва (2004) 2,74 млн
Шчыльнасць 2,2 чал./км² (31-е месца)
Плошча 1 228 400 км²
(2-е месца)
Тыбецкі аўтаномны раён на карце
Часавы пояс UTC+8
Код ISO 3166-2 CN-54
Афіцыйны сайт
Commons-logo.svg Тыбецкі аўтаномны раён на Вікісховішчы

Тыбецкі аўтаномны раён — аўтаномны раён на захадзе КНР.

У КНР часам завецца проста Сіцзан («Тыбет»), хоць гістарычна Тыбет займаў вялікую тэрыторыю. Сталіца і найбуйнейшы горад - Лхаса (Ласа). Насельніцтва 2.740.000 чалавек (31-е месца сярод правінцый; дадзеныя 2004 г.).

Геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Тыбецкі аўтаномны раён (Сіцзан) займае плошчу 1228400 км² (2-е месца сярод адміністрацыйна-тэрытарыяльных утварэнняў КНР) і размешчаны на Тыбецкім нагор’і, у самым высакагорным рэгіёне Зямлі. На поўдні ТАР знаходзяцца схілы Гімалайскі горнай сістэмы, а на мяжы з Непалам — гара Джамалунгма.

Тыбецкі аўтаномны раён мяжуе з кітайскімі правінцыямі Юньнань, Цынхай, Сычуань, Сіньцзян-Уйгурскім аўтаномным раёнам, Індыяй, Кашмірам, Непалам, Бутанам.

Транспарт[правіць | правіць зыходнік]

Транспарт доўгі час быў фактарам, які стрымлівае развіццё Тыбету, паколькі ТАР размешчаны на сугор’і, якое адрозніваюць складаныя геаграфічныя ўмовы для будаўніцтва аўтадарог, а таксама абмежаваныя тэхналагічныя і фінансавыя магчымасці. З 2012 года цэнтральны ўрад павялічвае капіталаўкладанні ў інфраструктурнае будаўніцтва, дзякуючы чаму вялікі прагрэс быў дасягнуты ў развіцці мясцовай транспартнай галіны. Агульная даўжыня чыгунак у Тыбеце да 2021 года дасягнула 954 кіламетраў. Адкрыта 130 авіяліній, а пасажырапаток тыбецкіх аэрапортаў перавысіў 5 млн чалавек па выніках 2020 года[1].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]