Тыбецкае пісьмо

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Тыбецкае пісьмо
Тып: абугіда
Мовы: тыбецкая, дзонг-кэ
Перыяд: з 650 года н.э. па цяперашні час
Паходжанне:

брахмі

гупта
сідхаматрыка
Развілася ў: квадратнае пісьмо, лепча, лімбу
ISO 15924: Tibt
Прыклад тэксту
Тыбецкі тэкст, знойдзены ў Турфане
Tibetan-script.png

Тыбе́цкае пісьмо́ — пісьмо, якое склалася ў 8—11 ст. у манастырах Цэнтральнай Азіі на аснове індыйскага пісьма брахмі эпохі гупта.

Алфавіт значна пашыраны за кошт дадатковых сімвалаў, адсутнічаюць спецыяльныя знакі для абазначэння сэнсаўтваральнай вышыні галасавога тону.

Падзяляецца на кніжны і друкаваны шрыфт і на курсіўнае пісьмо, у якім таксама вылучаецца некалькі тыпаў.

На аснове тыбецкага пісьма развіліся некаторыя іншыя пісьмовыя сістэмы, напрыклад, мангольскае пісьмо.

Алфавіт[правіць | правіць зыходнік]

ка (ka) кха (kha) га (ga) нга (nga)
ча (ca) чха (cha) джа (ja) нья (nya)
та (ta) тха (tha) да (da) на (na)
па (pa) пха (pha) ба (ba) ма (ma)
ца (tsa) цха (tsha) дза (dza) ва (wa)
жа (zha) за (za) а ('a) йа (ya)
ра (ra) ла (la) ша (sha) са (sa)
ха (ha) а (a)

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]