ФК Куінз Парк Рэйнджэрс

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Куінз Парк Рэйнджэрс
Поўная назва Queens Park Rangers Football Club
Мянушкі Абручы
Заснаваны 1882
Горад Лондан, Англія
Стадыён Лофтус Роўд
Умяшчальнасць: 18 360
Уладальнік Tune Group[d] і Тоні Фернандэс[d]
Прэзідэнт Амір Бхатыя[d]
Галоўны трэнер
Чэмпіянат Чэмпіёншып
2018/19 19 месца
Сайт Афіцыйны сайт
Форма
Асноўная
форма
Форма
Гасцявая
форма

«Куінз Парк Рэйнджэрс» (англ.: Queens Park Rangers) — англійскі футбольны клуб, які базуецца ў заходняй частцы Лондана. «Куінз Парк Рэйнджэрс» таксама шырока вядомы па скарочанай назве КПР. Іх таксама называюць «Рэйнджэрс» і «Гупс» (англ.: hoops — «абручы», з-за папярочных бела-блакітных палосаў іх асноўнай традыцыйнай формы). На працягу многіх гадоў клуб гуляў хатнія матчы на розных стадыёнах, перш чым атрымаў у сваё карыстанне «Лофтус Роўд» у 1917 годзе. У сезонах 1931/32 і пазней у 1962/63 каманда таксама гуляла на стадыёне «Уайт Сіці», каб прыцягнуць большую колькасць заўзятараў[1]. Дзякуючы сваёй блізкасці да іншых клубаў на захадзе Лондана, КПР падтрымліваюць даўнюю канкурэнцыю з некалькімі іншымі клубамі ў гэтым раёне. Найбольш прыкметнымі з іх з’яўляюцца «Чэлсі», «Фулхэм» і «Брэнтфард», з якімі яны маюць супрацьстаянне вядомае як Дэрбі заходняга Лондана. Клуб і яго заўзятары падтрымліваюць даўняе суперніцтва з клубам «Уотфард», нягледзячы на тое, што ў апошні час яно стала менш прыкметным.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Канец XIX стагоддзя[правіць | правіць зыходнік]

Футбольны клуб быў утвораны ў 1882 годзе, калі каманда, вядомая як «Сент-Джудз» была аб’яднаная з «Крайстчэрч Рэйнджэрс». Новы клуб атрымаў назву «Куінз Парк Рэйнджэрс» альбо больш вядомую ў скарачэнні КПР, паколькі большасць ігракоў жылі ў Куінз-Парку на паўночным захадзе Лондана. У 1889 годзе КПР стаў прафесійным клубам.

Першая палова XX стагоддзя[правіць | правіць зыходнік]

З 1920 года каманда пачала выступаць у Трэцім дывізіёне і толькі ў сезоне 1947/48 КПР, пад кіраўніцтвам Дэйва Меньёлы, нарэшце перамог турнір і атрымаў падвышэнне ў класе. Наступныя чатыры сезоны клуб правёў у Другім дывізіёне, адкуль вылецеў па выніках сезона 1951/52. Прыкладна ў гэты час у каманду, з «Лідс Юнайтэд», перайшоў Тоні Інгем, пасля ўсталяваўшы рэкорд клубу, згуляўшы за яго 519 матчаў.

Другая палова XX стагоддзя[правіць | правіць зыходнік]

Перад пачаткам сезона 1959/60 у клуб на пасаду старэйшага трэнера прыйшоў Алек Сток. Сток і Джым Грэгары, які пасля стаў старшынёй КПР, у сярэдзіне 1960-х цалкам перабудавалі працу клубу, а таксама стадыён і яго наваколлі[2].

У сезоне 1966/67 КПР выйграў чэмпіянат у трэцім дывізіёне. У тым жа сезоне КПР стаў першым у гісторыі клубам, з трэцяга дывізіёна, якія здолеў узяць Кубак Футбольнай лігі, абыграўшы 4 сакавіка 1967 года «Вест Бромвіч Альбіён» з лікам 3:2. Праз 40 гадоў гэты трафей па-ранейшаму застаецца найвышэйшым дасягненнем у гісторыі клубу. Матч гэты ўвайшоў у гісторыю таксама і тым, што гэта быў першы фінал Кубка Футбольнай лігі, які быў згуляны на легендарным стадыёне «Уэмблі». У 1968 годзе КПР упершыню ў сваёй гісторыі выйшаў у Першы дывізіён, але толькі на год: наступныя чатыры сезоны клуб зноў праводзіў у другім. У пачатку сезона 1969/70 у каманду, з «Тотэнхэма Хотспура» перайшоў Тэры Венейблс. У той жа час сышоў, у «Манчэстэр Сіці», ранейшы лідар клубу Родні Марш, але неўзабаве ў клуб былі запрошаны новыя зоркі, як Філ Паркс, Дон Гівенс, Дэйв Томас і Стэнлі Боўлс. Побач з імі ў поўную сілу зайгралі і дамарослыя ігракі, як Дэйв Клемент, Ен Гілард, Мік Ліч і Джэры Фрэнсіс.

У 1974 годзе ў клуб прыйшоў новы менеджар Дэйв Секстан. Пад яго кіраўніцтвам клуб у сезоне 1975/76 заняў у Першым дывізіёне 2 месца, да чэмпіёнства не дабраўшы толькі адзін пункт. Пяць ігракоў гэтай зорнай каманды гулялі ў зборнай Англіі, а практычна ўсе астатнія ўключаліся ў зборныя Ірландыі, Паўночнай Ірландыі, Шатландыі, Уэльса. У канцы 1970-х гадоў КПР дэбютаваў у Кубку УЕФА, дайшоўшы да чвэрцьфіналу і прайграўшы грэчаскаму клубу AEK па пенальці. Пасля сыходу Секстана ў 1977 годзе клуб зайграў горш і ў 1979 годзе вярнуўся ў Другі дывізіён.

Тытулы[правіць | правіць зыходнік]

Склад[правіць | правіць зыходнік]

Станам на жнівень 2019 года.

Пазіцыя Імя Год нараджэння
1 Шатландыя Бр Лаям Келі 1996
2 Англія Аб Тод Кейн 1993
3 Шатландыя Аб Лі Уолес 1987
4 Англія Аб Грант Хол 1991
5 Злучаныя Штаты Амерыкі Аб Джэф Кэмеран 1985
6 Уэльс ПА Мэцью Сміт 1999
7 Англія ПА Марк П’ю 1987
8 Англія ПА Люк Эймас 1997
9 Англія Нап Джордан Х’юджыл 1992
10 Англія ПА Эберэчы Эзэ 1998
11 Англія ПА Джош Скоўэн 1993
12 Англія Аб Дамінік Бол 1995
13 Англія Бр Джо Ламлі 1995
14 Ірландыя ПА Раян Мэнінг 1996
15 Ірландыя Аб Конар Мастэрсан 1998
16 Славенія Нап Ян Млакар 1998
Пазіцыя Імя Год нараджэння
17 Ірландыя ПА Аламіды Шадыпа 1997
18 Англія Нап Арамідэ Атэ 1998
19 Марока Нап Іліяс Шаір 1997
20 Нігерыя ПА Брайт Асаі-Самуэль 1997
21 Паўночная Ірландыя ПА Чарлі Оўэнс 1997
22 Іспанія Аб Анхель Ранхель 1982
23 Фінляндыя ПА Ніка Хямяляйнен 1997
25 Англія Бр Дылан Барнс 1996
29 Францыя Аб Яан Барбэ 1993
34 Англія Нап Льюіс Уокер 1999
44 Англія ПА Файсал Бітач 2000
Англія ПА Шон Гос 1995
Сьера-Леонэ Аб Осман Какай 1997
Аўстралія ПА Масіма Луонга 1992
Германія Аб Тоні Ляйстэр 1990

Вядомыя ігракі[правіць | правіць зыходнік]

У 2008 годзе сярод заўзятараў было праведзена галасаванне на найлепшых адзінаццаць ігракоў клуба за ўсю гісторыю існавання каманды. У спіс увайшлі:

Зноскі

  1. Simon Inglis: «Football Grounds of Britain», стар. 305-6. ISBN 0-00-218426-5
  2. Alec Stock Obituary. QueensParkRangersFC.com

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]