Кроп

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Кроп агародны
Anethum graveolens 02.jpg
Кроп агародны.
Агульны выгляд квітнеючай расліны.
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Anethum graveolens L., 1753

Сінонімы
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на ВікіСховішчы
ITIS   29584
NCBI   40922
EOL   584995
GRIN   t:3412
IPNI   837530
TPL   kew-2638934

Кроп (лац.: Anethum) — монатыпны род аднагадовых травяністых раслін сямейства парасонавых. Адзіны від - кроп агародны (лац.: Anethum graveolens).

У дзікай прыродзе расліны сустракаюцца ў паўднёва-заходняй і цэнтральнай Азіі; як агародная расліна распаўсюджана паўсюдна.


Распаўсюджанне і экалогія[правіць | правіць зыходнік]

У дзікай прыродзе расце ў Малой Азіі, Паўночнай Афрыцы, Іране, Гімалаях. Культывуецца - паўсюдна на ўсіх кантынентах.

Для паспяховай культывацыі неабходна цёплае ці спякотнае лета і шмат сонечнага святла. Насенне жыццяздольнае на працягу 3-10 гадоў. Расліны, якія гадуюцца на насенне для наступнага высаджвання, не варта размяшчаць побач з фенхелем, бо гэтыя два віды могуць даваць гібрыды.

Батанічнае апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Сцябло адзіночнае, прамое, галінастае або простае, вышынёй 40-120 см, з тонкімі разорамі, без пушынак, цёмна-зялёнае, у верхняй частцы галінастае, паміж галінамі выгнутае.

Лісце 3-4-пёрае, яйкападобнае, дзелькі апошняга парадку лінейна-ніткападобныя.

Парасоны буйныя, дыяметрам да 15 см, 20-50-прамянёвыя. Кветкі сабраны ў невялікія парасоны дыяметрам 2-9 см. Зубцы каробачкі кароткія; пялёсткі жоўтыя; падслуппе светла-жоўтае, падушкападобнае; слупкі вельмі кароткія, падчас красавання прамыя, пазней адагнутыя.

Насенне яйкападобнае або эліптычнае, 3-5 мм у даўжыню і 1,5-3,5 мм у таўшчыню.

Квітнее ў чэрвені-ліпені. Плады спеюць у ліпені-жніўні.

Зноскі

  1. Выкарыстоўваецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • G. Vogel: Handbuch des speziellen Gemüsebaues. Verlag Eugen Ulmer, Stuttgart 1996, ISBN 3-8001-5285-1, S. 1026–1034.