Тыбецкая мова
З пляцоўкі Вікіпедыя.
| Тыбецкая мова | |
| Саманазва: |
བོད་སྐད་ [pʰøkɛʔ] |
|---|---|
| Краіны: | |
| Рэгіёны: | |
| Агульная колькасць носьбітаў: |
6 150 000 |
| Класіфікацыя | |
| Катэгорыя: | |
| Пісьменнасць: | |
| Моўныя коды | |
| ГОСТ 7.75–97: |
тиб 680 |
| ISO 639-1: |
bo |
| ISO 639-2: |
tib (B); bod (T) |
| ISO 639-3: |
bod |
| Гл. таксама: Праект:Лінгвістыка | |
Тыбецкая мова — мова Тыбета. Распаўсюджаны ў Тыбецкім аўтаномным раёне і некаторых іншых раёнах КНР, а таксама ў Індыі, Непале, Бутане і Пакістане (дыялекты балці і пурыг). Колькасць носбітаў каля 6 млн. чалавек. Адносіцца да тыбецка-бірманскай падсем'і ў сіна-тыбецкай сям'і моў.
Літаратура [правіць]
- Тыбецкая мова // Беларуская энцыклапедыя. У 18 т. Т. 16. Мінск, 2003. С. 68
Спасылкі [правіць]
У Вікіслоўніку спіс слоў тыбецкай мовы утрымліваецца ў катэгорыі «Тыбецкая мова»
 |
Гэта пачатак артыкула пра адну з моў свету. Вы можаце дапамагчы праекту, выправіўшы і дапоўніўшы яго. |
