Арбітальная скорасць

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Арбіта́льная ско́расць цела (звычайна планеты, натуральнага або штучнага спадарожніка, кратнай зоркі) — гэта скорасць, з якой яно круціцца вакол барыцэнтра сістэмы, як правіла вакол больш масіўнага цела.

Азначэнне[правіць | правіць зыходнік]

У палярных каардынатах выраз для арбітальнай скорасці (v\,) пры кеплераўскім руху па канічным сячэнні (эліпсе, парабале ці гіпербале) мае наступны выгляд [1]:

\sqrt{\frac{\mu}{p}(1+2\varepsilon\cos \theta+\varepsilon^2)}

дзе:

  • p — факальны параметр канічнага сячэння (адлегласць ад фокуса да дырэктрысы для парабалы, адносіна \frac{b^2}{a} для эліпса і гіпербалы.
  • \theta — рэчаісная анамалія, вугал паміж кірункам з цэнтра, размешчанага ў фокусе, на бліжэйшы да яго пункт арбіты і радыусам-вектарам цела, якое верціцца.

Арбітальная скорасць таксама можа вылічвацца па наступных формулах:

  • у агульным выглядзе: v=
\sqrt{2\left({\mu\over{r}}+{\epsilon}\right)}
    • для эліптычнай арбіты: v=
\sqrt{\mu\left({2\over{r}}-{1\over{a}}\right)}
    • для парабалічнай арбіты: v=\sqrt{\mu\left({2\over{r}}\right)}
    • для гіпербалічнай арбіты: v=\sqrt{\mu\left({2\over{r}}+{1\over{a}}\right)}

дзе:

  • \mu\, — гравітацыйны параметр
  • r\, — адлегласць паміж целам, якое верціцца, і цэнтральным целам.
  • \epsilon\, — удзельная арбітальная энергія
  • a\,\! — даўжыня большай паўвосі

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Балк М. Б. Скорость спутника и её компоненты // Элементы динамики космического полета — Москва, 1965. — С. 61—62. — 340 с. — (Механика космического полета).