Геліяцэнтрычная арбіта

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Геліяцэнтрычная арбіта

Геліяцэнтрычная арбіта — эліптычная траекторыя руху нябеснага цела вакол Сонца. Адзін з двух фокусаў эліпса, па якім рухаецца нябеснае цела, супадае з цэнтрам Сонца.

Пры руху нябеснага цела пад дзеяннем сілы прыцягнення зоркі яго поўная энергія E і момант імпульсу L адносна гэтай зоркі захоўваюцца:

дзе vхуткасць цела, rрадыус-вектар, праведзены з цэнтра зоркі да цела, Mмаса зоркі, m — маса нябеснага цела. У палярнай сістэме каардынат гэтыя ўраўненні маюць выгляд:

,

дзе выкарыстаныя наступныя прадстаўлення для хуткасці і моманту імпульсу:

— адзінкавыя орты.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]