Даніла Васілевіч Казакевіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Даніла Васілевіч Казакевіч
Дата нараджэння 16 снежня 1902(1902-12-16)
Месца нараджэння в. Радзеўцы, цяпер Маладзечанскі раён, Мінская вобласць
Дата смерці 28 лістапада 1988(1988-11-28) (85 гадоў)
Месца смерці Масква
Месца пахавання
Альма-матар
Прыналежнасць Flag of the Soviet Union.svg СССР
Род войскаў пяхота, пагранічныя войскі
Гады службы 19201950-я гады
Званне
Генерал-лейтэнант
Камандаваў Q4031142?
Бітвы/войны Грамадзянская вайна ў Расіі
Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі

Даніла Васільевіч Казакевіч (16 снежня 1902 года, вёска Радзеўцы, цяпер Маладзечанскі раён, Мінская вобласць28 лістапада 1988 года, Масква) — савецкі ваенны дзеяч, генерал-лейтэнант. Герой Савецкага Саюза.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Данііл Васільевіч Казакевіч нарадзіўся 16 снежня 1902 года ў вёсцы Радзеўцэ цяпер Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці ў сям'і селяніна.

У дзяцінстве і юнацтве жыў у Омску.

У 1920 годзе быў прызваны ў шэрагі РЧСА.

Прымаў удзел у баях на франтах Грамадзянскай вайны.

У 1923 годзе Казакевіч скончыў 6-е Мінскія пяхотныя курсы, пасля чаго служыў у пагранічных войсках на пасадах памочніка начальніка пагранзаставы ў Беларусі, начальніка пагранзаставы ў Закаўказзе.

Па заканчэнні Вышэйшай пагранічнай школы ў 1929 годзе служыў на пасадах начальніка пагранзаставы на заходняй мяжы і начальніка курса ў 2-й Харкаўскай памежнай школе.

У 1937 годзе Даніле Васілевіч Казакевіч скончыў Ваенную акадэмію імя М. В. Фрунзе.

З 1939 па 1942 гады выконваў абавязкі начальніка штаба войскаў Хабараўскай пагранічнай акругі.

У снежні 1942 года быў прызначаны на пасаду начальніка штаба 102-й Далёкаўсходняй стралковай дывізіі, з якой быў адпраўлены на фронт.

З лютага 1943 года палкоўнік Казакевіч прымаў удзел у баях на франтах Вялікай Айчыннай вайны.

Быў прызначаны на пасаду камандзіра 399-й стралковай дывізіі, якая прымала ўдзел у вызваленні Навазыбкава ў верасні 1943 года і Бабруйска ў чэрвені 1944 года. Падчас вызвалення Польшчы дывізія з 3 па 8 верасня 1944 года прарвала абарону праціўніка каля ракі Нараў і адразу фарсіравала яе ў раёне Ружана, на беразе якога захапіла плацдарм, адбіўшы контратакі праціўніка.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 6 красавіка 1945 года за паспяховае кіраўніцтва вайсковымі злучэннямі і праяўленыя пры гэтым асабістую мужнасць і гераізм генерал-маёру Даніле Васілевічу Казакевічу прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка» (№ 6105).

З заканчэннем вайны Данііл Васільевіч Казакевіч працягнуў службу ў пагранічных войсках, быў начальнікам войскаў Малдаўскай пагранічнай акругі.

У 1952 годзе скончыў Усесаюзны юрыдычны завочны інстытут, пасля чаго быў прызначаны на пасаду начальніка аддзялення ваенна-навучальных устаноў Галоўнага ўпраўлення пагранічных войскаў.

Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР 4-га склікання (19541958).

У 1959 годзе генерал-лейтэнант Даніла Васілевіч Казакевіч выйшаў у запас. Жыў у Маскве. Працаваў у Галоўным упраўленні па замежнаму турызму пры Савеце міністраў СССР. Памёр 28 лістапада 1988 года. Пахаваны на Міцінскіх могілках (участак 67).

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Казакевич Даниил Васильевич (конверт).jpg

Воінскія званні[правіць | правіць зыходнік]

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

  • Яго імя носіць пагранічная застава Гродзенскай памежнай групы (Беларусь).

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Даніла Васілевіч Казакевіч на сайце «Героі краіны»