Заходняя Бенгалія
| Заходняя Бенгалія | |||
|---|---|---|---|
| পশ্চিম বঙ্গ, Pościm Bôngo | |||
| | |||
|
|||
| Краіна | |||
| Уваходзіць у | |||
| Адміністрацыйны цэнтр | Горад Калькута | ||
| Дата ўтварэння | 14 жніўня 1947 | ||
| Кіраўнік | Suvendu Adhikari[d] | ||
| Афіцыйная мова | Бенгалі | ||
| Насельніцтва (2001) |
80,221 млн (4-е месца) | ||
| Шчыльнасць | 904 чал./км² | ||
| Плошча | 88 752 км² | ||
| Вышыня над узроўнем мора |
500 м | ||
|
|
|||
| Абрэвіятура | IN-WB | ||
| Код ISO 3166-2 | IN-WB | ||
| Код аўтам. нумароў | WB | ||
| Афіцыйны сайт | |||
Заходняя Бенгалія (англ.: West Bengal) — штат на ўсходзе Індыі, на ўзбярэжжы Бенгальскага заліва. Займае 18-е месца сярод штатаў па плошчы (88 752 км2) і 4-е па насельніцтву (90,3 млн. чалавек, 2010). Адміністрацыйны цэнтр — Калькута. Гранічыць з Бангладэш, Бутанам, Непалам, штатамі Асам, Сікім, Арыса, Джхаркханд, Біхар. Кіруючая партыя (на працягу трох дзесяцігоддзяў) — Камуністычная партыя Індыі (марксісцкая).
Геаграфія
[правіць | правіць зыходнік]
Заходняя Бенгалія прасціраецца ад Гімалаяў на поўначы да Бенгальскага заліва на поўдні. Ганг — галоўная рака рэгіёна, меншыя рэкі — Дамодар, Аджай і Кангсабаці.
Эканоміка
[правіць | правіць зыходнік]
Заходняя Бенгалія з'яўляецца трэцім па велічыні ўклада донарам дзяржаўнага бюджэту Індыі. Галоўны сектар эканомікі штата па частцы занятасці — сельская гаспадарка (рыс, пшаніца, тытунь, фасоль, джут). Значнае месца ў сельскагаспадарчай прадукцыі штата займае высакаякасны чай, асабліва з раёна Дарджылінг. Па долі ў ВУП першае месца займае сектар паслуг (51%), абганяючы сельскую гаспадарку (27%) і прамысловасць (22%). Прамысловасць сканцэнтравана ў раёне Колькаты і (здабываючая) ў багатых мінеральнай сыравінай заходніх перадгор'ях.
Насельніцтва
[правіць | правіць зыходнік]Пераважная большасць насельніцтва — бенгальцы. Афіцыйныя мовы — бенгальская і англійская, шырока распаўсюджаная хіндзі, у раёне Дарджылінг гавораць па-непальску. Індуізм спавядае 72,5 % насельніцтва, іслам — 25,2 % (2001).
Вядомыя асобы
[правіць | правіць зыходнік]Зноскі
- ↑ archINFORM — 1994. Праверана 6 жніўня 2018.