Канстанцыя Арагонская

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Канстанцыя Арагонская
Constanza de Aragón y Castilla
Канстанцыя Арагонская
каралева-кансорт Венгрыі
1198 — 1204
Папярэднік: Маргарыта Французская
Пераемнік: Гертруда Меранская
каралева-кансорт Германіі
9 снежня 1212/5 ліпеня 1215 — 23 красавіка1220
Папярэднік: Марыя Брабанцкая
Пераемнік: Іяланта Іерусалімская
імператрыца Свяшчэннай Рымскай імперыі
22 лістапада1220 — 23 чэрвеня1222
Папярэднік: Марыя Брабанцкая
Пераемнік: Іяланта Іерусалімская
 
Дзейнасць: каралева-кансорт
Нараджэнне: 1179
Смерць: 23 чэрвеня 1222
Пахаванне:
Род: Арагонская (па нараджэнні)
Арпады (па першым мужу)
Гогенштаўфены (па другім мужу)
Бацька: Альфонса II Цнатлівы
Маці: Санча Кастыльская[d]
Муж: Імрэ[d] і Фрыдрых II, імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі
Дзеці: Генрых VII Гогенштаўфен і Ласла III

Канстанцыя Арагонская (1179 — 23 чэрвеня 1222 года, Катанія) — прынцэса з Арагонскага каралеўскага дому (Барселонская дынастыя). У першым шлюбе — каралева Венгрыі, у другім — імператрыца Свяшчэннай Рымскай імперыі, каралева Германіі і Сіцыліі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Каралева Венгрыі[правіць | правіць зыходнік]

Канстанцыя — дачка арагонскага караля Альфонса II і Санчы Кастыльскай, сястра Педра II Арагонскага. У 1198 годзе Канстанцыя была выдадзена замуж за венгерскага караля Імрэ, якому нарадзіла сына Ласла (1199). 26 жніўня 1204 года Імрэ каранаваў свайго малалетняга сына Ласла III для забеспячэння бесперашкоднага пераходу ў спадчыну прастола. Андраш, брат і неаднаразовы праціўнік Імрэ, быў прызначаны рэгентам да паўналецця Ласла.

Пасля смерці Імрэ (30 лістапада 1204 года) Ласла III быў прызнаны каралём, але Андраш фактычна трымаў Канстанцыю і яе сына пад хатнім арыштам. У выніку Канстанцыя была вымушана бегчы са сваім сынам у Вену, пад абарону герцага Леапольда VI Аўстрыйскага. 7 мая 1205 года Ласла III памёр у Вене, а яго дзядзька Андраш II узыйшоў на венгерскі прастол. Канстанцыя, якая страціла сына, была накіравана Леапольдам у Арагон.

Жонка імператара Фрыдрыха II[правіць | правіць зыходнік]

Пасля вяртання ў Арагон Канстанцыя правяла наступныя чатыры гады (1205—1209) у манастыры Нуэстра Сеньёра ў Сіхене, заснаваным яе маці-ўдавой каралевай Санчай Кастыльскай.

Брат Канстанцыі Педра II жадаў скасавання свайго шлюбу з Марыяй Манпелье. Папа Інакенцій III у якасці адной з умоў сваёй згоды прапанаваў выдаць Канстанцыю за свайго падапечнага — сіцылійскага караля Фрыдрыха Гогенштаўфена. Педра II прыняў прапанову Папы, і Канстанцыя адправілася на Сіцылію.

Тыяра Канстанцыі (захоўваецца ў рызніцы сабора Палерма

15 жніўня 1209 года Фрыдрых і Канстанцыя пабраліся шлюбам у кафедральным саборы Месіны ці 19 жніўня ў Палерма. Канстанцыя была старэйшай за свайго другога мужа на 15 гадоў. Затое дзякуючы пасагу Канстанцыі — атраду ў 500 воінаў (зрэшты, неўзабаве большасць іх памерла ад эпідэміі), Фрыдрых змог пакласці канец смутам, якія скалыналі Сіцылію ў перыяд яго маленства. У 1211 годзе Канстанцыя нарадзіла Фрыдрыху сына і меркаванага спадчынніка Генрыха (1211—1234) (пазней ён будзе арыштаваны бацькам за здраду і памрэ ў зняволенні).

У 1212-1215 гадах Фрыдрых вёў барацьбу з Атонам IV Вельфам за імперскую карону. 9 снежня 1212 года Фрыдрых быў каранаваны ў якасці караля Германіі, да 1215 годзе яму ўдалося выцесніць Атона IV. 22 лістапада 1220 года Фрыдрых і Канстанцыя былі каранаваны Папам Ганорыем III імперскай каронай. Падчас працяглай адсутнасці мужа (1212—1220) Канстанцыя кіравала Сіцылійскім каралеўствам у якасці рэгенткі. Прыехала ў Германію ўвосень 1216 г.

Канстанцыя памерла ў Катаніі 23 чэрвеня 1222 года. Яна адзіная з жонак Фрыдрыха II была ганаравана гонарам быць пахаванай у сталічным саборы Палерма (наступныя жонкі пахаваны ў Андрыі), у старажытнарымскім саркафагу. Пры распячатванні саркафага ў 1491 годзе ў саркафагу Канстанцыі была выяўлена раскошная тыяра, якая захоўваецца цяпер у рызніцы сабора.

Шлюбы і дзеці[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Вис Эрнст В. «Фридрих II Гогенштауфен», М., АСТ, 2005

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Папярэднік:
Маргарыта Французская
Каралева Венгрыі
11981204
Пераемнік:
Гертруда Меранская