Крынкі
| Горад | |||||
| Крынкі | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| польск.: Krynki | |||||
|
|||||
| 53°15′55″ пн. ш. 23°46′19″ у. д.HGЯO | |||||
| Краіна |
|
||||
| Ваяводства | Падляскае | ||||
| Павет | Сакольскі | ||||
| Гміна | Крынкі | ||||
| Гісторыя і геаграфія | |||||
| Першая згадка | 1429 | ||||
| Часавы пояс | UTC+1, летам UTC+2 | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Насельніцтва |
|
||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | 85 | ||||
| Паштовы індэкс | 16-120 | ||||
| TERC | 2011044 | ||||
| Іншае | |||||
| 0032655 | |||||
| Паказаць/схаваць карты | |||||
Кры́нкі (польск.: Krynki) — горад у Польшчы, у Сакольскім павеце Падляскага ваяводства. Цэнтр вяскова-гарадской гміны Крынкі. Размешчаны на ўсход ад Беластока, ля мяжы з Беларуссю.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]Упершыню Крынкі згадваюцца ў 1-й палове XV ст. Гарадскія правы і герб Крынкам нададзены Жыгімонтам Аўгустам 22 лістапада 1569 г. Горад Гарадзенскага павета Вялікага Княства Літоўскага. Апроч вызвалення з-пад розных юрысдыкцый і атрымання вайтоўскага і бурмістроўскага судоў, крынскаўскім мяшчанам і прадмяшчанам надавалася на чатыры кірмашы: 1-ы — на свята Божага Цела, 2-і — на Святую Ганну, 3-і — на дзень нараджэння Найсвяцейшай Дзевы Марыі і 4-ы — на Святога Мікалая. Таксама прадпісвалася пабудаваць ратушу з крамамі і крамкамі, лазню, вагі і цырульню. Прывілей пацверджаны Стэфанам Баторыям, Жыгімонтам Вазам, Уладзіславам Вазам, Янам Казімірам, 30 сакавіка 1670 г. прывілей Жыгімонта Аўгуста быў пацверджаны Міхалам Карыбутам Вішнявецкім з прычыны пашкоджання дакумента «непрыяцелем Масквіцянінам», пазней усе правы і прывілеі Крынкаў пацверджаны Янам Сабескім.
У 1573 г. Крынкаўскім войтам быў Ян Гунірскі, лаўнікамі — Станіслаў Сіпнеўскі, Себастыян Каменскі, Станіслаў Гарачка, Павел Санцовіч, Грынь Петраневіч.
У 1640 г. згадваецца Крынкаўскі войт Пётр Дыбоўскі, бурмістр Якуб Семяновіч, райцы — Ян Мікалаевіч Эйсімонт, Міхал Семяновіч, Ян Асташкевіч, Валенты Трушко, лаўнікі — Пётр Сыпнеўскі, Ян Эйсімонт, Матыс Маськевіч, Войцех Ляшчынскі, пісар Якуб Кухарэвіч, ксёндз Мацей Дзяргоўскі, мяшчане — Каспар Лаўрыноўскі з жонкай Ганнай Лушнеўскай, пан Ян Грыбоўскі, Якуб Капцевіч, Іван Васкевіч Парфяновіч, кравец Андрэй Мяжвінскі.
У 1670 г. згадваецца Крынкаўскі бурмістр Іван Стэцэвіч і райца Марцін Міхніч.
Паводле «Рэвізіі Гродзенскай эканоміі 1680 г.», Крынкі складаліся з Рынку Старога і Рынку Новага каля касцёлу Святой Ганны, а таксама вуліц: Вялікабельскай, Астроўскай, Новагарадзенскай, Завадскай, Старагарадзенскай, Свіслацкай, Выпустнай, Сакольскай, Рыцарскай, Старабельскай, Новабельскай, Нехвядоўскай, Малаастроўскай і Старога Места.
З 1940 па 1944 гады — цэнтр Крынкаўскага раёна Беластоцкай вобласці БССР.
З 1950 па 2009 год паселішча мела статус вёскі.
Вядомыя асобы
[правіць | правіць зыходнік]- Сакрат Яновіч (нар. 1936), беларускі пісьменнік, публіцыст, грамадскі дзеяч
- Янка Геніюш (1902—1979) — беларускі грамадскі дзеяч, муж паэтэсы Ларысы Геніюш.
- Юзаф Хлусовіч (1776—1828) — вайсковец.
Зноскі
- ↑ https://bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/062013711044-0032655?var-id=1639616&format=jsonapi Праверана 7 кастрычніка 2022.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Шаланда А. Места Крынкі і яго герб у XVI-XVIII ст. // ГЕРОЛЬД LITHERLAND № 1-2 (5-6). — Гродна, 2002.
- Карнялюк, В.Р. Крынкі ў 1795-1918 гг. Нарысы гісторыі мястэчка/ В.Р. Карнялюк. – Гродна: ПВУП “Выдавецтва “Ламарк”, 2010. – 199 с.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Афіцыйная старонка Архівавана 9 кастрычніка 2007.
