Марк Мацвеевіч Антакольскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Марк Мацвеевіч Антакольскі
руск.: Марк Матвеевич Антокольский
Фатаграфія
Партрэт работы В. Васняцова
Імя пры нараджэнні:

Мо́рдух Ма́тысавіч Антако́льскі

Дата нараджэння:

2 лістапада 1843(1843-11-02)

Месца нараджэння:

Вільня

Дата смерці:

9 ліпеня 1902(1902-07-09) (58 гадоў)

Месца смерці:

Франкфурт-на-Майне

Месца пахавання:

Праабражэнскія яўрэйскія могілкі[d]

Грамадзянства:

Расійская імперыя

Род дзейнасці:

скульптар

Жанр:

скульптура

Вучоба:

Імператарская Акадэмія мастацтваў

Стыль:

акадэмізм

Вядомыя працы:

Помнік Пятру I(руск.) бел.

Узнагароды:
ордэн Ганаровага легіёна
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Марк Мацве́евіч Антако́льскі (Мо́рдух Ма́тысавіч Антако́льскі, 21 кастрычніка (2 лістапада) 1843, Вільня, Расійская імперыя — 26 чэрвеня (9 ліпеня) 1902, Франкфурт-на-Майне, Германская імперыя) — знакаміты скульптар-рэаліст, у 1871 акадэмік, прафесар скульптуры з 1880.

Раннія гады[правіць | правіць зыходнік]

Марк Мацвеевіч Антакольскі нарадзіўся ў Вільні. Прозвішча паходзіць ад назвы прыгарада Антокаль(руск.) бел. (літ.: Antakalnis, цяпер адзін з раёнаў горада).

Ён быў малодшым, сёмым, дзіцем ў яўрэйскай сям'і. Яго бацькі былі людзьмі небагатымі і вельмі рэлігійнымі. Яшчэ хлопчыкам Антакольскі маляваў усюды, дзе толькі мог — на стале, на сценах. Бацькі ставіліся рэзка негатыўна да захаплення сына. Але, калі хлопчык падрос, яго аддалі ў навучанне да разьбяра па дрэве. Аб таленавітым чалядніку даведалася жонка віленскага генерал-губернатара У. І. Назімава(руск.) бел. Н. А. Назімава — вядомая заступніца мастацтваў. Дзякуючы яе хадайніцтву будучага вялікага скульптара прынялі ў Акадэмію мастацтваў (яму было дазволена наведваць вольным слухачом скульптурны клас).

У 1864 годзе Антакольскаму быў прысвоены сярэбраны медаль за гарэльеф «Яўрэй-кравец», а ў 1868 годзе — залаты за гарэльеф «Скупы». Падчас вучобы ў Акадэміі Антакольскі не толькі ў дасканаласці авалодаў рускай мовай (дома гаварылі на ідыш), але і захапіўся расійскай гісторыяй і літаратурай. І першай вялікай яго працай стала статуя «Іван Грозны» (1870). Савет Акадэміі прысудзіў студэнту Марку Антакольскаму за «Івана Грознага» вышэйшую ўзнагароду — званне акадэміка. Вялікая княгіня Марыя Мікалаеўна(руск.) бел., заступніца Акадэміі мастацтваў, прыйшла ў захапленне ад скульптуры і распавяла аб працы маладога мастака імператару Аляксандру II. Статуя зрабіла на цара велізарнае ўражанне, і ён набыў яе для Эрмітажа за 8 тысяч рублёў (па тых часах велізарная сума).

Сталыя гады[правіць | правіць зыходнік]

У 1871 годзе, пасля заканчэння Акадэміі, Антакольскі з'язджае ў Рым і Парыж. У той час гэта была звычайная для выпускнікоў Акадэміі мастацтваў практыка. Лічылася, што будучыя скульптары і жывапісцы павінны акунуцца ў культурную атмасферу і ўбачыць работы класікаў(руск.) бел. у арыгіналы. У Рыме Антакольскі працаваў над статуяй Пятра I, задуманай яшчэ ў Расіі. Гэтую працу ён выслаў у Санкт-Пецярбург. У гэты ж час Антакольскага абралі членам-карэспандэнтам Парыжскай акадэміі. У 1878 годзе ён паказаў свае новыя працы на Сусветнай выстаўцы ў Парыжы і атрымаў яе вышэйшую ўзнагароду і французскі Ордэн Ганаровага легіёна. Неўзабаве яго абралі ганаровым членам многіх заходнееўрапейскіх акадэмій: Венскай(руск.) бел., Берлінскай, Лонданскай і іншых.

У 1889 у скульптар стварае статую «Нестар-летапісец». У 1891 годзе ён завяршае яшчэ дзве працы: маёліка «Яраслаў Мудры» і бронзавую статую «Ярмак».

Памёр Антакольскі ў Франкфурце-на-Майне (па іншых крыніцах — у горадзе Бад-Хомбург) і быў пахаваны ў Пецярбургу на Праабражэнскіх яўрэйскіх могілках(руск.) бел..

Антакольскі шмат пісаў, вядомыя яго артыкулы па пытаннях мастацтва ў «Санкт-Пецярбургскіх ведамасцях(руск.) бел.», «Неделе», часопісе «Мастацтва і мастацкая прамысловасць», у «Весніку Еўропы(руск.) бел.» ў 1887 апублікаваная яго «Аўтабіяграфія», незадоўга да смерці напісаў раман «Бэн-Ізак» — хроніку з яўрэйскага жыцця.

Пад рэдакцыяй У. В. Стасава і з яго вялікай прадмовай пасля смерці скульптара была выдадзена кніга «Марк Мацвеевіч Антакольскі. Яго жыццё, творчасць, лісты і артыкулы »(Санкт-Пецярбург - Масква, 1905).

Унучаты пляменнік М. М. Антакольскага - вядомы паэт Павел Антакольскі(руск.) бел..

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Э. В. Кузнецова. М. М. Антокольский. Жизнь и творчество. Москва, 1989.
  • Olga Litvak. Rome and Jerusalem: The Figure of Jesus in the Creation of Mark Antokol'skii // The Art of Being Jewish in Modern Times. Eds. Barbara Kirshenblatt-Gimblett and Jonathan Karp. Philadelphia, University of Pennsylvania Press, 2007 (Jewish Culture and Contexts),

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]