Мікалай Іванавіч Ігнатовіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Мікалай Ігнатовіч
сцяг
Генеральны пракурор Рэспублікі Беларусь
сцяг
15 кастрычніка 1991 — 5 снежня 1992
Прэм'ер-міністр: Вячаслаў Кебіч
Прэзідэнт: Аляксандр Лукашэнка
Папярэднік: Георгій Тарноўскі
Пераемнік: Васіль Шаладонаў
 
Адукацыя: БДУ (1968)
Нараджэнне: 17 мая 1940(1940-05-17)
в. Адахаўшчына, Баранавіцкі раён, Брэсцкая вобласць, БССР
Смерць: 5 снежня 1992(1992-12-05) (52 гады)
Мінск
Пахаванне: Усходнія могілкі

Мікала́й Іва́навіч Ігнато́віч (17 мая 1940, в. Адахаўшчына Баранавіцкага раёна Брэсцкай вобласці, БССР5 снежня 1992[1], Мінск) — першы Генеральны пракурор незалежнай Беларусі, дзяржаўны саветнік юстыцыі 2-га класа[2].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт па спецыяльнасці правазнаўства.

Пасля заканчэння Белдзяржуніверсітэта працаваў адвакатам Бешанковіцкай юрыдычнай кансультацыі Віцебскай вобласці.

З 1970 займаў розныя пасады ў органах пракуратуры Мінскай вобласці.

З 1976 — следчы па асабліва важных справах пры пракуроры Беларускай ССР. Расследаваў шэраг складаных крымінальных спраў, у тым ліку аб гібелі Першага сакратара ЦК КПБ П.М. Машэрава. З яго дапамогай абвінавачаны мацёры злачынец, які арудаваў на працягу многіх гадоў у Віцебскай вобласці і які здзейсніў звыш 30 забойстваў.

У 1989 годзе абіраўся народным дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР, узначальваў у ім Камісію па пытаннях прывілеяў і льгот.

15 лістапада 1991 года быў абраны Генеральным пракурорам Рэспублікі Беларусь.[3]

Памёр 5 снежня 1992 года ад раку страўніка.[4] Пахаваны на Усходніх могілках Мінска.

Зноскі