Павел Васілевіч Кірыльчык

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Павел Кірыльчык
Кирильчик.jpg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Павел Васілевіч Кірыльчык
Нарадзіўся 4 студзеня 1981(1981-01-04)[1] (39 гадоў)
Грамадзянства Flag of Belarus.svg Беларусь
Рост 187 см
Вага 82 кг
Пазіцыя абаронца, паўабаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Беларусь Арсенал
Нумар 6
Пасада в.а. галоўнага трэнера
Кар’ера
Клубная кар’ера*
1999 — 2002 Беларусь Тарпеда-МАЗ (Мінск) 38 (2)
2003 Расія Нафтахімік (Ніжнякамск) 31 (1)
2004 — 2005 Украіна Крыўбас (Крывы Рог) 42 (0)
2006 — 2007 Украіна Чарнаморац (Адэса) 19 (1)
2007 — 2008 Украіна Карпаты (Львоў) 23 (2)
2008 — 2010 Украіна Ільічовец (Марыупаль) 43 (1)
2010 Беларусь Мінск 13 (1)
2011 Казахстан Кайрат (Алматы) 21 (0)
2012 — 2014 Беларусь Гомель 76 (2)
2015 — 2016 Беларусь Граніт (Мікашэвічы) 38 (2)
2016 — 2018 Беларусь Іслач (Мінскі раён) 34 (0)
2018 Беларусь Дняпро (Магілёў) 7 (0)
2019 — Беларусь Арсенал (Дзяржынск) 42 (2)
Нацыянальная зборная**
2002 — 2004 Беларусь Беларусь (да 21) 12 (1)
2005 — 2006 Беларусь Беларусь 4 (0)
Трэнерская кар’ера
2020 — Беларусь Арсенал (Дзяржынск) в.а.

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 8 верасня 2020.

** Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў
афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 2011.

Павел Кірыльчык (нар. 4 студзеня 1981, Мінск) — беларускі футбаліст, абаронца і выканаўца абавязкаў галоўнага трэнера дзяржынскага «Арсенала».

Кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Клубная[правіць | правіць зыходнік]

Пачаў кар’еру ў мінскім «Тарпеда-МАЗ», пасля доўгі час гуляў на Украіне. У 2010 годзе перайшоў у клуб «Мінск», з якім выйграў бронзу чэмпіянату 2010. Потым год гуляў за казахскі «Кайрат».

У студзені 2012 года вярнуўся ў Беларусь, падпісаўшы кантракт з «Гомелем». У сезоне 2012 з’яўляўся на полі нерэгулярна, але стаў адзіным іграком асноўнага складу, які застаўся ў клубе на наступны сезон. Сезон 2013 распачынаў як цэнтральны абаронца, але потым стаў выкарыстоўвацца як апорны паўабаронца. У ліпені 2013 года, пасля зыходу з «Гомеля» Сяргея Канцавога, стаў капітанам каманды.

У пачатку сезону 2014 быў пазбаўлены капітанства, а ў канцы красавіка 2014 года галоўны трэнер Аляксей Мяркулаў увогуле перавёў Кірыльчыка ў дубліруючы склад. Пасля прызначэння ў маі 2014 года галоўным трэнерам Уладзіміра Гольмака вярнуўся ў аснову і замацаваўся на пазіцыі апорнага паўабаронцы. У снежні 2014 года пакінуў гомельскі клуб па заканчэнні кантракта[2].

У лютым 2015 года падпісаў кантракт з мікашэвіцкім «Гранітам», які па выніках сезона 2014 вярнуўся ў Вышэйшую лігу[3]. У складзе «Граніта» стаў асноўным апорным паўабаронцам. У ліпені 2016 года з-за фінансавых праблем «Граніта» разарваў кантракт з клубам і неўзабаве папоўніў склад «Іслачы»[4]. Спачатку гуляў у аснове «Іслачы», але ў верасні атрымаў траўму і выбыў да канца сезона. У студзені 2017 года падоўжыў кантракт з клубам[5]. У красавіку і маі 2017 года адсутнічаў з-за траўмы, пазней замацаваўся на пазіцыі цэнтральнага абаронцы.

У ліпені 2018 года пакінуў «Іслач»[6] і неўзабаве стаў іграком магілёўскага «Дняпра»[7]. Спачатку трывала гуляў у аснове магіляўчан, пазней з-за траўмы страціў месца ў складзе. У снежні 2018 года пакінуў магілёўскі клуб[8].

У студзені 2019 года далучыўся да дзяржынскага «Арсенала»[9], дзе замацаваўся ў складзе, стаў капітанам каманды, а таксама гуляючым трэнерам. У верасні 2020 года, пасля адстаўкі Сяргея Ясковіча, быў прызначаны выканаўцам абавязкаў галоўнага трэнера «Арсенала» да канца сезона[10].

Міжнародная[правіць | правіць зыходнік]

Згуляў у некалькіх матчах за моладзевую і нацыянальную зборныя на працягу 2002—2006.

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]