Пітэр Зееман

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Пітэр Зееман
нідэрл.: Pieter Zeeman
Pieter Zeeman.jpg
Дата нараджэння

25 мая 1865(1865-05-25)

Месца нараджэння

Зонемар, Нідэрланды

Дата смерці

9 кастрычніка 1943(1943-10-09) (78 гадоў)

Месца смерці

Амстэрдам, Нідэрланды

Грамадзянства

Нідэрланды

Навуковая сфера

фізіка

Месца працы

Амстэрдамскі ўніверсітэт і Лейдэнскі ўніверсітэт

Альма-матар

Лейдэнскі ўніверсітэт

Навуковы кіраўнік

Хейке Камерлінг-Онес

Узнагароды і прэміі

Нобелеўская прэмія Нобелеўская прэмія па фізіцы (1902)
Медаль Матэўчы (1912)
Медаль Генры Дрэйпера (1921)
Медаль Румфарда (1922)

Commons-logo.svg Пітэр Зееман на Вікісховішчы

Пітэр Зееман (нідэрл. Pieter Zeeman; 25 мая 1865, Зонемар, Нідэрланды9 кастрычніка 1943, Амстэрдам) — нідэрландскі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1902), разам з Хендрыкам Лорэнцам, «за выдатныя заслугі ў даследаваннях уплыву магнетызму на радыяцыйныя з'явы ».

Дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

У 1896 г., па просьбе Лорэнца, даследуе ўздзеянне магнітнага поля на спектральныя лініі крыніцы выпраменьвання і адкрывае эфект, вядомы цяпер пад назвай эфекту Зеемана. Адкрыццё эфекту пацвердзіла вернасць тэорыі электра-магнітнага выпраменьвання Лорэнца.

У 1900 г. Зеемана прызначылі прафесарам фізікі ў Амстэрдамскім універсітэце. У 1908 г. ён становіцца дырэктарам інстытута фізікі гэтага ўніверсітэта.

У 1921 г. атрымаў медаль імя Генры Драпера. Адзін з кратараў на Месяцы названы ў яго гонар кратарам Зеемана.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]