Севастопаль

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Горад
Севастопаль
руск.: Севастополь
укр.: Севастополь
крымскатат.: Акъяр
Сцяг[d] Герб[d]
Сцяг[d] Герб[d]
Sevastopol004.jpg
Краіна
Рэгіён
Каардынаты
Унутранае дзяленне
4 раёны
Кіраўнік
Заснаваны
Першае згадванне
Ранейшыя назвы
Ахтыяр (1783-1784, 1797-1826)
Плошча
1079 км²
Сярэдняя
50 м
Водныя аб’екты
Насельніцтва
436 670 чалавек (2018)
Шчыльнасць
350 чал./км²
Нацыянальны склад
Канфесійны склад
Часавы пояс
Тэлефонны код
+7 8692
Паштовыя індэксы
299000—299699
Афіцыйны сайт
Севастопаль на карце Украіны
Севастопаль (Украіна)
Севастопаль

Севастопаль (укр.: Севастополь, руск.: Севастополь) — горад на Крымскім паўвостраве[1], на беразе Чорнага мора. Ва Украіне мае спецыяльны адміністрацыйны статус. У Расii мае статус аднаго з 3-х гарадоў федэральнага значэння (нароўні з Масквой i Санкт-Пецярбургам)[2].

Порт, ваенна-марская база.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Сучасны горад Севастопаль быў заснаваны ў 1783, пасля далучэння Крыма да Расіі, як база рускай чарнаморскай эскадры. З 1954 года ў складзе Украіны. У лютым—сакавіку 2014 года, пасля адхілення ад улады Прэзідэнта Украіны Віктара Януковіча, Севастопаль стаў адным з цэнтраў падзей, якія прывялі да фактычнага далучэння Крыму да Расіі.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Насельніцтва складае 379.200 чал. (2007 г.).

Нацыянальны склад насельніцтва, % (паводле перапісаў):

Народы2001 г.1989 г.
Рускія71,674,4
Украінцы22,420,7
Беларусы1,61,9
Татары0,70,3
Крымскія татары0,50,1
Армяне0,30,1
Яўрэі0,30,7

Помнікі[правіць | правіць зыходнік]

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Гэты аб’ект размешчаны на тэрыторыі паўвострава Крым, большая частка якога кантралюецца Расіяй. Міжнародная супольнасць не прызнае ўключэнне Крыма ў склад Расіі і лічыць яго анексіяй часткі тэрыторыі Украіны (гл. Рэзалюцыю 68/262 Генеральнай Асамблеі ААН).
  2. Канстытуцыя Расійскай Федэрацыі, артыкул 65 (на рускай мове)
  3. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 9: Кулібін — Малаіта / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1999. — 560 с.: іл. ISBN 985-11-0155-9 (т. 9), ISBN 985-11-0035-8. — С. 529.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]