Сяргей Мікалаевіч Вайцяхоўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сяргей Мікалаевіч Вайцяхоўскі
Sergěj Vojcechovský 1938.png
Дата нараджэння 16 кастрычніка 1883(1883-10-16) ці 29 кастрычніка 1883(1883-10-29)[1]
Месца нараджэння
Дата смерці 7 красавіка 1951(1951-04-07)[1] (67 гадоў)
Месца смерці
Альма-матар
Прыналежнасць Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Сцяг Расіі Белы рух
Сцяг Чэхіі Чэхаславакія
Род войскаў Руская імператарская армія
Гады службы 19021939
Званне палкоўнік Царскай арміі,
генерал-маёр Белай арміі,
генерал арміі Чэхаславакіі
Камандаваў Галоўнакамандуючы Усходнім фронтам Рускай арміі
Бітвы/войны Першая сусветная вайна,
Грамадзянская вайна ў Расіі,
Другая сусветная вайна
Узнагароды і прэміі

Расійская імперыя

Ордэн Святога Георгія III ступені
3-й ст.
Ордэн Святога Георгія IV ступені
4-й ст.
Ордэн Святога Уладзіміра III ступені
3-й ст.
Ордэн Святога Уладзіміра IV ступені
4-й ст.
Ордэн Святой Ганны II ступені
2-й ст.
Ордэн Святой Ганны III ступені
3-й ст.
Ордэн Святой Ганны IV ступені
4-й ст.
Ордэн Святога Станіслава II ступені
2-й ст.
Ордэн Святога Станіслава III ступені
3-й ст.

Замежныя ордэны

Камандор ордэна Ганаровага легіёна
Афіцэр ордэна Ганаровага легіёна
Order of Saint Sava Ribbon.PNG
Кавалер чэхаславацкага ордэна Сокала Чэхаславацкі Ваенны крыж 1918 Ордэн Белага льва 3 ступені
Ro3osr.gif
Commons-logo.svg Сяргей Мікалаевіч Вайцяхоўскі на Вікісховішчы

Сяргей Мікалаевіч Вайцяхоўскі (16 кастрычніка 1883, Віцебск — 7 красавіка 1951, Іркуцкая вобласць) — расійскі і чэхаславацкі ваенны дзеяч.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Віцебску, скончыў Канстанцінаўскае ваеннае вучылішча. Удзельнік Першай сусветнай вайны, быў паранены, атрымаў некалькі ўзнагарод.

Са снежня 1917 года — камандзір 3-га стралковага палка ім. Яна Жыжкi, які быў сфармаваны з ліку ваеннапалонных аўстра-венгерскай арміі — чэхаў і славакаў. Удзельнічаў у так званым «мецяжы чэхаславацкага корпуса» — ўзброеным выступленні супраць бальшавікоў, быў праізведзены чэхаславацкім нацыянальным саветам ў генерал-маёры.

Пазней — у арміі Аляксандра Калчака. Удзельнік «Вялікага Сібірскага ледзянога паходу». Быў узнагароджаны вышэйшай расійскай ваеннай узнагародай — ордэнам святога Георгія.

З 1920 года ў эміграцыі, у траўні 1921 года атрымаў чэхаславацкае грамадзянства і пацверджанне яго чыну генерал-маёра. З гэтага часу служыў у арміі Чэхаславакіі.

Падчас крызісу 1938 выступiў супраць Мюнхенскае пагадненне, за актыўны адпор Германіі. У адказ быў адпраўлены ў адстаўку, неўзабаве Чэхаславакія была падзелена і часткова акупаваная Германіяй.

Некаторы час удзельнічаў у чэшскай арганізацыі Супраціву «Абарона народа», пазней адышоў ад яе. Атрымаў афіцыйнае запрашэнне заняць кіраўнічы месца ў РОА (Рускай Вызваленчай Арміі), аднак адхіліў яго, заявіўшы, што хоць ненавідзіць камуністычны лад, але не будзе ваяваць з суайчыннікамі.

У траўні 1945 г. быў арыштаваны СМЕРШ, асуджаны да 10 гадоў лагераў. Памёр у ГУЛАГу.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Чырвінскі Ю. Сяргей Вайцяхоўскі, генерал без айчыны // Наша гісторыя, №2, 2019, с. 35-39. ISBN 2617-2305

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Czech National Authority Database Праверана 23 лістапада 2019.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

  • Войцеховский Сергей Николаевич на сайте Белая Гвардия [1]
  • http://www.belrussia.ru/page-id-537.html
  • Генерал двух армий. Трагическая судьба Сергея Войцеховского [2]