Усходняе партнёрства

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

  Еўрапейскі Саюз

  Краіны Усходняга партнёрства

Усходняе партнёрства — праект Еўрапейскага Саюза, скіраваны на паглыбленне адносін з 6 краінамі былога СССР.

Ідэя праекта[правіць | правіць зыходнік]

Праект «Усходняе партнёрства» ініцыянаваўся пачаткова Польшчай і Швецыяй. Праект прадугледжвае падпісанне з 6 краінамі былога СССР (Беларусь, Украіна, Малдова, Грузія, Арменія, Азербайджан) на працягу наступных некалькіх гадоў дамоваў пра асацыяцыю, стварэнне зоны свабоднага гандлю і паступовае фармаванне адзінага рынку па прыкладзе таго, што ўжо існуе ў ЕС з такімі краінамі, як Нарвегія, Ісландыя і Ліхтэнштэйн.

Гісторыя праекта[правіць | правіць зыходнік]

Абвяшчэнне праекта міністрам замежных спраў Польшчы пры ўдзеле Швецыі адбылося 26 мая 2008 г.

Першы саміт краін-удзельніц праграмы «Усходняе партнёрства» адбыўся 7 мая 2009 г. у Празе, з удзелам Азербайджана, Арменіі, Беларусі, Грузіі, Малдовы і Украіны.

Першае пасяджэнне міністраў замежных спраў у рамках Усходняга партнёрства прайшло 9 снежня 2009 г. у Бруселі.

28—29 лістапада 2013 г. адбыўся Вільнюскі саміт Усходняга партнёрства, вынікі якога сталі прычынай Еўрамайдана (2013—2014) на Украіне.

21—22 мая 2015 г. у Рызе (Латвія) адбыўся саміт Усходняга партнёрства — з удзелам Украіны, Беларусі, Малдовы, Арменіі, Грузіі і Азербайджана.

Крытыка праекта[правіць | правіць зыходнік]

На думку расійска-беларускага палітолага Кірыла Коктыша, менавіта праект «Усходняе партнёрства» стаў тым праектам, які разваліў Украіну і з якога пачаўся ў 2014 г. распад тэрыторыі ўкраінскай дзяржавы[1]. Кірыл Коктыш лічыць, што Еўрапейскі Саюз будзе з таго часу імкнуцца не асацыяваць «Усходняе партнёрства» з сабой, а, хутчэй, будзе прадстаўляць яго як асобны ад Еўрасаюза праект[2].

Паводле ацэнкі расійскага эканаміста Міхаіла Хазіна ў 2016 г., зона свабоднага гандлю Украіны з Еўрапейскім Саюзам не мае выгод для Украіны. Для Украіны было б лепш, каб зона свабоднага гандлю для Украіны была ўсё ж такі з Расіяй, а не з Еўрасаюзам, бо (пры ўсіх умовах свабоднага гандлю) што-небудзь прадаць у Еўрасаюз немажліва. На рынках Еўрасаюза існуюць квоты, абмежаванні, і самае галоўнае — нетарыфныя абмежаванні: еўрастандарты (даўжыня бананаў, круглявасць памідораў, вырошчванне прадуктаў у «правераным асяроддзі» і г.д.), якія значна ці цалкам абмяжоўваюць мажлівасці збыту замежных тавараў у краінах Еўрасаюза[3].

Украінскі бізнесмен-міліярдэр Юрый Касюк у студзені 2016 г. заявіў, што зона свабоднага гандлю Украіны з Еўрасаюзам не запрацавала з пачатку 2016 г., як меркавалася, бо ніякага адкрыцця рынкаў краін Еўрасаюза для ўкраінскай прадукцыі не адбылося: было падпісана шмат дакументаў аб выключэннях і абмежаваннях для экспарту ўкраінскіх тавараў у краіны Еўрасаюза — і таму гэтая зона свабоднага гандлю толькі ў адзін бок: толькі ў бок вольнага продажу тавараў краін Еўрасаюза на рынку Украіны[4].

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]