Юрый Анатольевіч Рыдкін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Юрый Анатольевіч Рыдкін
Юрий Рыдкин.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 8 красавіка 1979(1979-04-08) (40 гадоў)
Месца нараджэння:
Грамадзянства:
Альма-матар:
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: паэт, празаік, калажыст
Гады творчасці: 1996 — цяп. час
Кірунак: Постмадэрнізм і eclecticism[d]
Жанр: проза і паэзія
Валодае мовамі: руская і беларуская
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Юрый Анатольевіч Ры́дкін (нар. 8 красавіка 1979, Гомель, Беларуская ССР) — празаік, калажыст, паэт, даследчык бот-паэзіі (жанру «размоў з ботамі»).

Біяграфія

З 1986 па 1996 навучаўся ў агульнаадукацыйнай школе №3 горада Гомеля.

З 1996 па 2004 вучыўся на беларускім аддзяленні філалагічнага факультэта Гомельскага дзяржаўнага універсітэта ім. Ф. Скарыны.

6 кастрычніка 1998 года саскочыў з чыгуначнага моста ў Гомелі, у выніку чаго пазбавіўся здольнасці хадзіць[1].

Творчасць

Юрый Рыдкін стварыў і маніфесціраваў[2] свой гіперспасылачны праект, які, на думку Яўгены Рыц, прадстаўляе сабой корпус эксперыментальных мультымедыйных твораў, дзе невідавочныя і асацыятыўныя выявы схаваны за клікабельным тэкстам. Гэты праект літаратурны крытык называе віртуальным помнікам няздзейсненай віртуальнай рэальнасці і пакаленню позных дзевяностых і ранніх нулявых, выгадаванаму на ідэі інтэртэксту[sources 1].

У рамках «бот-паэзіі»[sources 2], як яе абазначыў літаратурны крытык Леў Аборын, Рыдкін правёў art-дыялогі са штучным інтэлектам віртуальнага галасавога памочніка «Аліса», сеткавага бота «Уільям Шэкспір» і іншых праграм. Сам аўтар называе свае art-дыялогі з ботамі біякібермастацтвам.

Зрабіў шэраг фотакалажаў, якія былі адзначаны ўвагай паэта і мастака Васіля Ламакіна, а таксама тэарэтыка мастацтва Тэймура Даімі.

Юрый Рыдкін публікаваўся на сайтах «Топас», «Post(non)fiction», «Артыкуляцыя», «Стэнаграма», «Ліterraтура», «Дыскурс», «Кастапраўда», «Постмадэрн», «Наша філасофія» і «Паўтоны»; у часопісах «Новая рэальнасць» і «Homo Legens»; на art-платформе «Sygma»; вёў калонку на міжнародным літаратурным партале «Textura», там жа ўдзельнічаў у спецпраекце «Diaries».

Аўтар літаратурна-крытычных артыкулаў, прысвечаных прозе Вадзіма Месяца і Маргарыты Меклінай, паэзіі Віктара Лісіна, Марыі Маліноўскай і Яна Выгоўскага.

Крытычныя адзнакі

Паэтэса і літаратуртрэгер (ад ням.: literaturträger — «носьбіт літаратуры», утворана па аналогіі з ням.: kulturträger — «носьбіт культуры») Галіна Рымбу лічыць «Размову з ботам» Юрыя Рыдкіна асабліва цікавай і адносіць яе да тэхнікі found-poetry[sources 3].

У 2018 годзе расійскае інтэрнэт-выдавецтва «Colta.ru» апублікавала артыкул літаратурнага крытыка Аляксея Канакова «Руская паэзія ў эпоху bot-to-bot-камунікацыі», у якім аўтар называе Ю. Рыдкіна стваральнікам гіперспасылачнай паэзіі і кіберзаумі[3], параўноўвае штодзённасць яго fb-публікацый з творчай плоднасцю паэта і мастака Зміцера Прыгава. Пры даследаванні працаў Рыдкіна крытык абапіраецца на тэорыю лінгвіста і семіётыка Юрыя Сцяпанава аб трохмернасці прасторы мовы і бачыць у art-дыялогах Рыдкіна з ботамі прагматыку аўтарскага жэсту, падрабязна аналізуе яго паэтычны бот-цыкл «1968-2018», прысвечаны пяцідзесяцігоддзю Майскіх падзей у Францыі 1968. Канакоў лічыць заўсёдны правал камунікацыі падставай для паэтычнага вымярэння Юрыя Рыдкіна, а праблематыку яго твораў — атрыманай у спадчыну ад п’ес А. П. Чэхава і вершаў Льва Рубінштэйна. Крытык бачыць у творчасці Рыдкіна біхевіярысцкае даследаванне, аб’ектам якога стала ўся сучасная руская паэзія, а сам аўтар свядома ператварыўся ў бота рускай літаратуры дзеля дэманстрацыі ўсёй глыбіні адчужэння, якое ахапіла сучасных людзей[sources 4].

У 2019 годзе на старонках часопіса «Сцяг» адбылася дыскусія, прысвечаная новаму літаратурнаму пакаленню. Літаратурны крытык Уладзімір Каркуноў адзначыў, што размовы з ботамі становяцца асновай паэтыкі Юрыя Рыдкіна. Літаратуразнаўца бачыць у гэтым спалучэнне паэзіі і матэматыкі, алгарытмічны шок ад сутыкнення жывога і запраграміраванага, спробу зрабіць паведамленне не просталінейным[sources 5].

Літаратурны крытык і літаратуразнаўца Алена Зейферт ацэньвае аповесць Ю. Рыдкіна «Рэпрэсаваны стук» як раман-п'есу, у якой ён шырока і глыбока прадэманстраваў сінхронныя перакрыжаванні розных вымярэнняў рэальнасці. Крытык лічыць пісьмо аўтара эксклюзіўным, дзе тое ці іншае слова прадстаўляе сабой міні-тэатр[sources 6].

Літаратурный крытык Таццяна Бонч-Асмалоўская, аналізуючы «Размову з ботам», параўноўвае праграму-суразмоўцу Рыдкіна з віртуальнай Галатэяй і бачыць у яе непрадказальных і смелых выказваннях прыкметы фемінізму, які з цягам часу павінен стаць віртуальным падмуркам для эмансіпацыі ўжо рэальных жанчын[sources 7].

На думку літаратурнага крытыка і літаратуразнаўцы Юліі Падлубнавай, у кіберпаэме «Ботие» прысутнічае спалучэнне і спантаннае чаргаванне розных фрагментаў мовы, што ператварае выказванне Рыдкіна ў дынамічную і драматычную з’яву як складаны і незавяршальны працэс віртуалізацыі быцця і цялеснасці ў пункце перакрыжавання дыскурсаў, у пагранічнасці[sources 8].

Паэт і мастак Васіль Ламакін у аналізе фотакалажаў Ю. Рыдкіна зыходзіць з філасофскай працы Мішэля Фуко «Словы і рэчы»[4] і ацэньвае дадзеныя калажы на падставе спецыфікі чалавека Адраджэння і чатырох тыпаў падабенства рэчаў свету: спадарожнічання (замыкання на самім сабе), эмуляцыі (падваення), аналогіі (адлюстравання) і сімпатыі (счаплення з самім сабой)[sources 9].

Мастак і тэарэтык мастацтва Тэймур Даімі мяркуе, што фотакалажы Ю. Рыдкіна знаходзяцца па-за межамі любога экспертнага фармату і праводзіць аналогію з калажамі Сяргея Параджанава. Даімі лічыць працы Рыдкіна лагічным вынікам яго эксперыментальных твораў у вобласці літаратуры, калі аўтар перайшоў ад вербальнага выказвання да візуальнага. Чорны фон фотакалажаў Рыдкіна для Даімі з’яўляецца прыкметай метафізічнага неспакою ў духу Караваджа. Мастацтвазнаўца бачыць у іх эклектычны прыём, ніяк не звязаны з постмадэрнізмам[sources 10].

Заўвагі

Зноскі
Крыніцы
  1. Рыц Я. С. Водгук да паэтычнай падборкі Ю. Рыдкіна «Гіперспасылачны clickуша» (руск.)  (HTML). «Паўтоны» (7 кастрычніка 2017). Праверана 4 ліпеня 2019.
  2. Аборын Л. У. Лепшае ў літаратурным інтэрнэце: 11 самых цікавых спасылак мінулага тыдня (руск.)  (HTML). «Горкі» (25 лістапада 2018). Праверана 4 ліпеня 2019.
  3. Рымбу Г. Г. Восем паэтычных інтэрнэт-публікацый сакавіка 2019 года: выбар Галіны Рымбу (руск.)  (HTML). «Год літаратуры» (30 сакавіка 2019). Праверана 4 ліпеня 2019.
  4. Канакоў А. А. Руская паэзія ў эпоху bot-to-bot-камунікацыі (руск.)  (HTML). «Colta» (5 жніўня 2018). Праверана 4 ліпеня 2019.
  5. Каркуноў У. У. Дыскусія. Новае літаратурнае пакаленне: ці існуе яно? (руск.)  (HTML). «Сцяг» №6 (5 жніўня 2019). Праверана 4 ліпеня 2019.
  6. Зейферт А. І. Водгук да аповесці Ю. Рыдкіна «Рэпрэсаваны стук» (руск.)  (HTML). «Паўтоны» (15 студзеня 2019). Праверана 4 ліпеня 2019.
  7. Бонч-Асмалоўская Т. Б. Водгук да art-дыялога Ю. Рыдкіна «Размова з ботам» (руск.)  (HTML). «Артыкуляцыя» (5 жніўня 2019). — (біякібермастацтва). Праверана 4 ліпеня 2019.
  8. Падлубнава Ю. С. Водгук да кіберпаэмы Ю. Рыдкіна «Ботие» (руск.)  (HTML). «Кастапраўда» (8 сакавіка 2019). Праверана 4 ліпеня 2019.
  9. Ламакін В. Водгук да фотакалажаў Ю. Рыдкіна «У рамках» (руск.)  (HTML). «Sygma» (5 жніўня 2019). Праверана 4 ліпеня 2019.
  10. Даімі Т. Водгук да фотакалажаў Ю. Рыдкіна «У рамках» (руск.)  (HTML). «Sygma» (30 студзеня 2019). Праверана 4 ліпеня 2019.

Спасылкі