Яглевіцкі сельсавет

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Яглевіцкі сельсавет
Краіна Беларусь
Уваходзіць у Івацэвіцкі раён
Уключае 5 населеных пунктаў
Адміністрацыйны цэнтр Яглевічы
Дата ўтварэння 12 кастрычніка 1940
Насельніцтва (2011) 2 001
Яглевіцкі сельсавет на карце
Часавы пояс UTC+03:00
Код аўтам. нумароў 1

Ягле́віцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Івацэвіцкага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Яглевічы. Колькасць двароў — 956, колькасць жыхароў — 2003.

Старшыня — Бязносік Валянціна Міхайлаўна[1], кіраўнік спраў — Осіпік Ала Мікалаеўна[1].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Косаўскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1947 года ў складзе Івацэвіцкага раёна. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Яблонкаўскага сельсавета[2]. З 25 снежня 1962 года ў складзе Бярозаўскага раёна, з 6 студзеня 1965 года — адноўленага Івацэвіцкага раёна.

Населенныя пункты[правіць | правіць зыходнік]

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1958 чалавек[3], з іх 95,0 % — беларусы, 3,1 % — рускія[4].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Сайт раённай адміністрацыі
  2. Указ Президиума Верховного Совета Белорусской ССР от 16 июля 1954 г. Об объединении сельских советов Брестской области // Сборник законов Белорусской ССР и указов Президиума Верховного Совета Белорусской ССР: 1938—1955 гг. — Мн.: Изд. Президиума Верхов. Совета БССР, 1956. — 347 с.
  3. Колькасць насельніцтва населеных пунктаў Беларусі паводле перапісу 2009 года
  4. Этнічны склад насельніцтва сельсаветаў Беларусі паводле перапісу 2009 года

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
  • Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.