Перайсці да зместу

Ян Міхал Салагуб

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Ян Міхал Салагуб
Ян Міхал Салагуб
Ян Міхал Салагуб
Герб «Праўдзіц»
Герб «Праўдзіц»
Сцяг Вялікі падскарбі літоўскі
1731 — 1746
Папярэднік Станіслаў Панятоўскі
Пераемнік Ян Ежы Флемінг
23-і Ваявода берасцейскі
1746 — 1748
Папярэднік Адам Тадэвуш Хадкевіч
Пераемнік Караль Юзаф Сапега
Нараджэнне 1675
Смерць 8 мая 1748(1748-05-08)[1]
Месца пахавання
Род Салагубы[2]
Бацька Геранім Салагуб[d][2]
Маці Кацярына Ганна з Гротусаў[d][2]
Жонка Алена з Шамоўскіх[d], Канстанцыя з Крышпінаў-Кіршэнштэйнаў[d] і Тэрэза з Агінскіх[d][3][4]
Дзеці ад першага шлюбу:
Юзаф Антоні, Антоні Юзаф, Кацярына, Ганна
Грамадзянства
Веравызнанне Каталіцкая Царква
Званне брыгадзір[d][2]
Узнагароды
ордэн Белага арла
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Ян Міхал Салагуб (? — 8 мая 1748) — дзяржаўны дзеяч Вялікага княства Літоўскага. Вялікі лоўчы літоўскі ў 1724—1731, вялікі падскарбі літоўскі ў 1731—1746, ваявода берасцейскі ў 1746—1748, маршалак Трыбунала Літоўскага ў 1730 i ў 1747.

Біяграфія

[правіць | правіць зыходнік]

Прадстаўнік шляхецкага рода Салагубаў герба «Праўдзіц», сын Гераніма, чашніка ковенскага, і Кацярыны з Гротусаў.

У 1713 атрымаў пасаду чашніка жамойцкага, у 1722 — падкаморыя гастынінскага. Пазней займаў шэраг высокіх дзяржаўных пасад. Таксама быў брыгадзірам войска Вялікага Княства Літоўскага ў 1724, маршалкам Галоўнага трыбунала ў 1729 і 1747[5].

У 1732 годзе быў узнагароджаны Ордэнам Белага Арла.

Памёр 8 мая 1748 года ў Саве Аршанскага павета. Пахаваны 5 мая 1749 года ў Мінску ў касцёле езуітаў[6].

Сям’я

[правіць | правіць зыходнік]
Алена Шамоўская

У 1706 ажаніўся з Аленай Шамоўскай (да 1685—1727), дачкой Яна Шамоўскага, кашталяна гастынінскага. Меў з ёй дачок Кацярыну і Ганну, а таксама сыноў Юзафа Антонія, ваяводу віцебскага і Антонія Юзафа, генерала літоўскай артылерыі.

Пасля смерці першай жонкі 28 лютага 1728 года ажаніўся з Канстанцыяй Крышпін-Кіршэнштэйн (памерла ў 1751), дачкой віцебскага ваяводы Андрэя Казіміра Крышпін-Кіршэнштэйна. У ліпені 1739 года трэцяй яго жонкай стала Тэрэза Агінская (1720—1773), дачка віленскага ваяводы Казіміра Дамініка Агінскага. Ад гэтых двух шлюбаў дзяцей не меў[7].

Зноскі

  1. ↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. VIII, Ziemia brzeska i województwo brzeskie XIV‒XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2020. — С. 204. — 405 с. — ISBN 978-83-65880-89-5
  2. ↑ а б в г Haratym A. Genealogia Jana Sołłohuba podskarbiego wielkiego WXL, wojewody brzeskiego litewskiego // Oporów III. Inspiracje. Domus propria domus optima: Materiały z sesji naukowej, która odbyła się 16 września 2019 r. z okazji 70-lecia Muzeum Zamku w Oporowie — Oporów: Muzeum – Zamek w Oporowie, 2022. — С. 57–75. — ISBN 978-83-923095-5-0
  3. ↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, t. VIII, Ziemia brzeska i województwo brzeskie XIV‒XVIII wiek / пад рэд. A. Rachuba — Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2020. — С. 203. — 405 с. — ISBN 978-83-65880-89-5
  4. ↑ Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 313.
  5. ↑ Уладзіслаў Вяроўкін-Шэлюта. Салагубы // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т.. — Мн. : БелЭн С. 209.
  6. ↑ Portret Jana Michała Sołłohuba
  7. ↑ Генеалогія Яна Міхала Салагуба

Літаратура

[правіць | правіць зыходнік]
  • Przemysław P. Romaniuk, Jan Michał Sołłohub w: Polski Słownik Biograficzny, t. XL, str. 309—315
  • Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705—2008, 2008.
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Ян_Міхал_Салагуб&oldid=4469212"