Перайсці да зместу

Іван Гарнастай

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Іван Гарнастай
староста дарсунішскі[d]
7-ы ваявода новагародскі
6 жніўня 1551 — 1558
Папярэднік Аляксандр Іванавіч Хадкевіч
Пераемнік Павел Сапега
староста слонімскі[d]
21 студзеня 1531 — 1558
Папярэднік Міхаіл Богуш-Багавіцінавіч
Пераемнік Рыгор Грынькавіч Валовіч
маршалак гаспадарскі
староста крэўскі[d]
падскарбі вялікі літоўскі
1530 — май 1558
Папярэднік Міхаіл Богуш-Багавіцінавіч
Пераемнік Астафій Багданавіч Валовіч
6-ы маршалак надворны літоўскі
24 мая 1542 — май 1558
Папярэднік Юрый Радзівіл Геркулес
Пераемнік Астафій Багданавіч Валовіч
пісар вялікі літоўскі
 — май 1558
ваявода віленскі
10 мая 1549 — 1551
староста мсцібаўскі[d]
1533 — 1553
Пераемнік Пётр Весялоўскі
староста стаклішскі[d]

Смерць не раней за 27 мая 1558 і не пазней за 14 чэрвеня 1558
Род Гарнастаі
Бацька Астафій Гарнастай
Маці Марыя Скіпар[d]
Жонка Н з Карэйваў[d][1], Ганна з Саламярэцкіх[d][2][1][…] і каля Марыя Багданаўна Заслаўская[d][3][4][…]
Дзеці Гаўрыла Гарнастай[1], Яўгенія з Гарнастаяў[d][1], Настасся з Гарнастаяў[d][1][5], Гермаген Гарнастай[1], Іван Іванавіч Гарнастай[1], Алена з Гарнастаяў[d][1], Астафій Гарнастай[1], Улас Гарнастай[d][1], Ганна з Гарнастаяў[d][1], Марыя з Гарнастаяў[d][1] і Н з Гарнастаяў[d][1][6]
Грамадзянства
Веравызнанне праваслаўе[2]

Іван Гарнаста́й (канец XV ст. — 1558[7]) — дзяк гаспадарскі (1508-1517), вялікі пісар літоўскі (з 1517), падскарбі земскі (з 1531), маршалак надворны літоўскі (з 1542). Адначасова выконваў абавязкі ваяводы троцкага (1538—1542) і віленскага (1549—1551), ваявода новагародскі (1551—1558). Тым жа часам дзяржаўца дарсунішскі (з 1525), староста слонімскі (з 1531), дзяржаўца мсцібогаўскі (з 1534), зэльвенскі (з 1535), біршцянскі (1539—1551), крэўскі (1556—1558).

З роду Гарнастаяў. Каля 1509 года ездзіў на Валынь для правядзення попісу[7]. Пасол у Маскву ў 1522 годзе. Адзін з кіраўнікоў складання Попісу 1528 года[7].

На Попіс 1528 года ставіў 10 «коней» з уласных маёнткаў і 12 «коней» з застаўных, т.б. валодаў агулам 80 службамі і трымаў у заставе 96 службаў сялян[7].

Набыў шэраг маёнткаў у Берасцейскім і Ваўкавыскім паветах, ад паноў Кезгайлаў атрымаў Астрошыцы ў Менскім павеце, у канцы жыцця — спадчыну сваёй апошняй жонкі князёўны Марыі Багданаўны Заслаўскай у Аршанскім павеце.

У шлюбе з князёўнай Ганнай Васіле­ўнай з Саламя­рэцкіх (пам. 1550) меў сыноў Гаўрылу, Івана, Гермагена, Астафія, дачок Настассю, Ганну, Алену, Яўгенію і невядомую імем (у шлюбе з князем Л. Палубінскім).

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Гаўрыла
 
Геранім
 
Самуэль
 
Міхал
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Іван
 
 
Іван
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ганна
 
 
 
 
 
Раман Івашкавіч
 
Астафій Гарнастай
 
 
 
 
 
 
 
Гермаген
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Альжбета
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Астафій
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Анікей
 
Багдана
 
 


Зноскі

  1. а б в г д е ё ж з і к л м Сліж Н. Сям’я Івана Гарнастая, падскарбія ВКЛ // Białoruskie Zeszyty HistoryczneБеласток: Беларускае гістарычнае таварыства, 2012. — вып. 38. — С. 23. — ISSN 1232-7468
  2. а б Сліж Н. Сямейныя адносіны і шлюбныя стратэгіі Саламярэцкіх у 16 – першай палове 17 ст. // Гістарычны альманах — 2005. — вып. 11. — С. 93.
  3. Сліж Н. Сям’я Івана Гарнастая, падскарбія ВКЛ // Białoruskie Zeszyty HistoryczneБеласток: Беларускае гістарычнае таварыства, 2012. — вып. 38. — С. 24. — ISSN 1232-7468
  4. Князі Друцкія-Горскія ў Вялікім Княстве Літоўскім у XV—XVIII стст. / пад рэд. В. У. Галубовіч, С. А. Рыбчонак, А. І. Шаланда — 2016. — С. 69–70, 538–539. — 400 с. — ISBN 978-985-90380-3-7
  5. Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. WolffWarszawa: 1895. — С. 451.
  6. Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. WolffWarszawa: 1895. — С. 373.
  7. а б в г Груша, Спірыдонаў, Вайтовіч, 2003. С. 37.
  • Будзька Ч. Кніжка аб Івашку Гарнастаю. — Чыкага, 1955.
  • Груша А. І., Спірыдонаў М. Ф., Вайтовіч М. А. Перапіс войска Вялікага княства Літоўскага 1528 г. Метрыка Вялікага княства Літоўскага. Кніга 523. Кніга Публічных спраў 1 / рэдкал.: Г. Я. Галенчанка (адк. рэд.) і інш. — Мінск: Беларуская навука, 2003. — 444 с.