Вільгельм Він
Вільгельм Карл Вернер Ота Фрыц Франц Він (ням. Wilhelm Wien; 13 студзеня 1864, Фішхаўзен (Прыморск) - 30 жніўня 1928, Мюнхен) — нямецкі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1911) «за адкрыцці ў галіне законаў, якія кіруюць цеплавым выпраменьваннем».
Дзейнасць [правіць]
У 1896 г. становіцца дацэнтам на кафедры Адольфа Вюльнера ў Аахенскім тэхнічным універсітэце. З 1899 г. - прафесар у Гісенскім універсітэце, аднак ужо ў 1900 г. пераходзіць ва ўніверсітэт Вюрцбурга ў якасці пераемніка Вільгельма Рэнтгена. У 1919 г. пераязджае ў Мюнхен, зноў у якасці пераемніка Рэнтгена. Памірае ў 1928 г. ва ўзросце 64 гадоў.
Імем Віна названая лабараторыя ў федэральнай фізіка-тэхнічным установе (ФРГ) у тэхнапарку WISTA ў прыгарадзе Берліна - Адлерсхофе.
Стрыечны брат Віна - Макс Він (1866-1938) быў адным з першапраходцаў у галіне высокачачастотнай тэхнікі.
| Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі па фізіцы ў 1901—1925 гадах | |
|---|---|
|
Рэнтген (1901) • Лорэнц / Зееман (1902) • Бекерэль / П. Кюры / М. Кюры (1903) • Рэлей (1904) • Ленард (1905) • Томсан (1906) • Майкельсан (1907) • Ліпман (1908) • Марконі / Браўн (1909) • Ван-дэр-Ваальс (1910) • Він (1911) • Дален (1912) • Камерлінг-Онес (1913) • фон Лаўэ (1914) • У. Г. Брэг / У. Л. Брэг (1915) • Баркла (1917) • Планк (1918) • Штарк (1919) • Гіём (1920) • Эйнштэйн (1921) • Н. Бор (1922) • Мілікен (1923) • Сігбан (1924) • Франк / Герц (1925) |
|
|
Поўны спіс | (1901—1925) | (1926—1950) | (1951—1975) | (1976—2000) | (2001—2025) |
