Пітэр Зееман

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Пітэр Зееман
нідэрл.: Pieter Zeeman
Pieter Zeeman.jpg
Дата нараджэння:

25 мая 1865({{padleft:1865|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:25|2|0}})

Месца нараджэння:

Зонемар, Нідэрланды

Дата смерці:

9 кастрычніка 1943({{padleft:1943|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:9|2|0}}) (78 гадоў)

Месца смерці:

Амстэрдам, Нідэрланды

Краіна:

Нідэрланды

Навуковая сфера:

фізіка

Узнагароды і прэміі


Нобелеўская прэмія Нобелеўская прэмія па фізіцы (1902)
Медаль Матэўчы (1912)
Медаль Генры Дрэйпера (1921)
Медаль Румфарда (1922)

Пітэр Зееман на ВікіСховішчы

Пітэр Зееман (нідэрл. Pieter Zeeman; 25 мая 1865, Зонемар, Нідэрланды9 кастрычніка 1943, Амстэрдам) — нідэрландскі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1902), разам з Хендрыкам Лорэнцам, «за выдатныя заслугі ў даследаваннях уплыву магнетызму на радыяцыйныя з'явы ».

Дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

У 1896 г., па просьбе Лорэнца, даследуе ўздзеянне магнітнага поля на спектральныя лініі крыніцы выпраменьвання і адкрывае эфект, вядомы цяпер пад назвай эфекту Зеемана. Адкрыццё эфекту пацвердзіла вернасць тэорыі электра-магнітнага выпраменьвання Лорэнца.

У 1900 г. Зеемана прызначылі прафесарам фізікі ў Амстэрдамскім універсітэце. У 1908 г. ён становіцца дырэктарам інстытута фізікі гэтага ўніверсітэта.

У 1921 г. атрымаў медаль імя Генры Драпера. Адзін з кратараў на Месяцы названы ў яго гонар кратарам Зеемана.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]