Вільгельм Конрад Рэнтген

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Вільгельм Конрад Рэнтген
Wilhelm Conrad Röntgen
Roentgen2.jpg
Дата нараджэння:

27 сакавіка 1845({{padleft:1845|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:27|2|0}})

Месца нараджэння:

Ленеп, Каралеўства Прусія, Германскі саюз

Дата смерці:

10 лютага 1923({{padleft:1923|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:10|2|0}}) (77 гады)

Месца смерці:

Мюнхен, Веймарская рэспубліка

Краіна:

Flag of the German Empire.svg Германія

Навуковая сфера:

фізіка

Месца працы:

Універсітэт Мюнхена

Навуковы кіраўнік:

Аўгуст Кунт

Вядомыя вучні:

А. Ф. Іофэ

Вядомы як:

адкрылы ікс-выпраменьванне

Узнагароды і прэміі


Нобелеўская прэмія Нобелеўская прэмія па фізіцы (1901)

Подпіс

Подпіс

Вільгельм Конрад Рэнтген на ВікіСховішчы

Вільгельм Конрад РЭНТГЕН (ням.: Wilhelm Conrad Röntgen; 27 сакавіка 184510 лютага 1923) — нямецкі фізік. Правёў шмат важных даследванняў па крышталяграфіі і электрадынаміцы. У 1895 годзе адкрыў рэнтгенаўскае выпраменьванне. Першы лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (1901).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вільгельм Конрад Рэнтген нарадзіўся 27 сакавіка 1845 пад Дзюсельдорфам, у вестфальскім Лінепе (сучасная назва Рэмшайд) адзіным дзіцем у сям'і. Бацька быў купцом і вытворцам адзення. Маці, Шарлота Канстанца (у дзявоцтве Фравейн), была родам з Амстэрдама. У сакавіку 1848, сям'я пераязджае ў Апелдорн (Нідэрланды). Пачатковую адукацыю Вільгельм атрымлівае ў прыватнай школе Марцінуса фон Дорна. З 1861 года ён наведвае Утрэхцкую Тэхнічную школу, аднак у 1863 годзе яго адлічваюць з-за нязгоды выдаць намаляваную карыкатуру на аднаго з выкладчыкаў.

У 1865 годзе Рэнтген спрабуе паступіць ва Утрэхцкі ўніверсітэт, нягледзячы на ​​тое, што па правілах ён не мог быць студэнтам гэтага ўніверсітэта. Затым ён здае экзамены ў Федэральны політэхнічны інстытут Цюрыха, і становіцца студэнтам аддзялення механічнай інжынерыі, пасля чаго ў 1869 годзе выпускаецца са ступенню доктара філасофіі.

Аднак, зразумеўшы, што яго больш цікавіць фізіка, Рэнтген вырашыў перайсці вучыцца ва ўніверсітэт. Пасля паспяховай абароны дысертацыі ён прыступае да працы ў якасці асістэнта на кафедры фізікі ў Цюрыху, а потым у Гісене. У перыяд з 1871 па 1873 Вільгельм працаваў у Вюрцбургскім універсітэце, а затым разам са сваім прафесарам Аўгустам Адольфам Кунтоам перайшоў у Страсбургскі ўніверсітэт у 1874 годзе, у якім прапрацаваў пяць гадоў у якасці лектара (да 1876 года), а затым у якасці прафесара (з 1876). Таксама ў 1875 годзе Вільгельм становіцца прафесарам Акадэміі Сельскай Гаспадаркі ў Канінгеме (Вітэнбергу). Ужо ў 1879 годзе ён быў прызначаны на кафедру фізікі ва ўніверсітэце Гісена, якую пасля ўзначаліў. З 1888 года Рэнтген узначаліў кафедру фізікі ва Універсітэце Вюрцбурга, пазней, у 1894 годзе, яго абіраюць рэктарам гэтага ўніверсітэта. У 1900 годзе Рэнтген стаў кіраўніком кафедры фізікі ўніверсітэта Мюнхена - яна стала апошнім месцам яго працы. Пазней, па дасягненні прадугледжанага правіламі гранічнага ўзросту, ён перадаў кафедру Вільгельму Віну, але ўсё роўна працягваў працаваць да самага канца жыцця.

У Вільгельма Рэнтгена былі сваякі ў ЗША, і ён хацеў эміграваць, але нават нягледзячы на ​​тое, што яго прынялі ў Калумбійскі ўніверсітэт у Нью-Ёрку, ён застаўся ў Мюнхене, дзе і працягвалася яго кар'ера.

Памёр 10 лютага 1923 г ад раку і быў пахаваны ў Гісене.