Кніга Ісуса Навіна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Шаблон:Гісторыя Ізраіля Кніга Ісу́са Наві́на (іўр.: יְהוֹשֻׁעַ בִּן-נוּן, Сеф́ер Еш́уа) — шостая кніга ў Танаху (Старым Запавеце). Першая кніга Прарокаў. Па яўрэйскай традыцыі аўтарам кнігі з'яўляецца сам Ісус Навін (за выключэннем апошніх радкоў, якія апавядаюць пра яго смерць і пахаванне. Гэтыя радкі па традыцыі былі дапісаны прарокам Самуілам). Змяшчаецца пасля Пяцікніжжа Майсея, знаходзіцца ў найцеснай сувязі з ім і складае як бы яго працяг, так што некаторыя навуковыя крытыкі (Дыльман і інш.) прама адносяць яго да гэтай групы біблейскіх кніг, якую яны з прычыны гэтага завуць «Шасцікніжжам».

Кніга апісвае гісторыю яўрэйскага народа ад смерці Майсея да смерці Ісуса Навіна (1272 г. да н.э. — 1244 г. да н.э.) і складае як бы зборнік рэляцый з поля бітвы, мае шмат апавяданняў, якія яскрава характарызуюць яўрэйскае ваеннае права ў старажытнасці. Крытыка імкнецца паказаць некаторыя анахранізмы ў кнізе, але ўвогуле яна носіць на сабе адбітак сучаснасці і гістарычнай праўды.

Утрыманне[правіць | правіць зыходнік]

  • Пераход яўрэяў праз Іардан (гл.3-4)
  • Узяцце Іерыхона (гл.5-6)
  • Вайна з Гаем (гл.7-8)
  • Вайна супраць амарэйскай кааліцыі Аданіседэка (гл.9-10): узяцце Хеўрона (Нав.10:36-37)
  • Апалчэнне Ісуса Навіна даходзіць да горада Сідон (Нав.11:7) і руйнуе горад Асор (Нав.11:10-11)
  • Размеркаванне заваяванай зямлі паміж ізраільскімі плямёнамі (гл. 13-19)

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Шаблон:Кнігі Танаха