Найвышэйшая песня Саламонава

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Найвышэйшая песня Саламонава (Песня песняў) — кніга Старога Запавету, аўтарства якой прыпісваецца цару Саламону і ўяўляе сабой зборнік любоўных гімнаў, што раскрываюць узаемныя пачуцці Саламона і Суламіты, якія вельмі цэняць прыгажосць адзін аднаго. Верш апісвае іх дзеянні і пачуцці ад заляцанняў да кансумацыі.

Нягледзячы на толькі адзін успамін у кнізе Бога[1], Песня песняў Саламона часта інтэрпрэтуецца як прытча пра ўзаемасувязь Бога і Ізраіля, або Бога і хрысціян, Хрыста і Царквы або Хрыста і чалавечай душы, якія звязаныя як муж і жонка.

Гэта адна з самых кароткіх кніг у Бібліі, які складаецца толькі з 117 вершаў. Па традыцыі ашкеназаў Песня песняў чытаецца ў поўным аб'ёме на шабат, які прыпадае на прамежкавыя дні Вялікадню, або на сёмы ці восьмы дзень, калі яно прыпадае на шабат[2]. У сефардскай абшчыне гэтыя вершы чытаюцца кожную пятніцу.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Беларускі пераклад В. Сёмухі

Шаблон:Кнігі Танаха