Аляксандр Анатолевіч Кержакоў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Аляксандр Кержакоў
Kerzhakov 2017.jpg
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Аляксандр Анатолевіч Кержакоў
Мянушка Керж
Нарадзіўся 27 лістапада 1982(1982-11-27)[1][2][…] (39 гадоў)
Грамадзянства Flag of Russia.svg Расія
Рост 176 см
Вага 76 кг
Пазіцыя нападнік
Інфармацыя пра клуб
Клуб Расія Ніжні Ноўгарад
Пасада галоўны трэнер
Клубная кар’ера[* 1]
2000 Расія Светагорац 32 (27)
2001—2006 Расія Зеніт 159 (64)
2007—2008 Іспанія Севілья 26 (8)
2008—2009 Расія Дынама Масква 51 (19)
2010—2017 Расія Зеніт 130 (56)
2016   Швейцарыя Цюрых 17 (5)
Нацыянальная зборная[* 2]
2000 Расія Расія (да 18) 12 (10)
2000—2001 Расія Расія (да 21) 4 (2)
2002—2016 Расія Расія 91 (30)
Трэнерская кар’ера
2018—2020 Расія Расія (да 17)
2020—2021 Расія Том (Томск)
2021— Расія Ніжні Ноўгарад
Узнагароды і медалі
Дзяржаўныя ўзнагароды

Заслужаны майстар спорту Расіі

  1. Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 4 верасня 2021.
  2. Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 13 ліпеня 2017
Commons-logo.svg Аляксандр Анатолевіч Кержакоў на Вікісховішчы

Аляксандр Анатолевіч Кержакоў (руск.: Александр Анатольевич Кержаков; нар. 27 лістапада 1982, Кінгісеп, Ленінградская вобласць, СССР) — расійскі футбаліст (нападнік) і тренэр. Адзін з самых паспяховых футбалістаў у гісторыі Расіі. Выступаў за нацыянальную зборную Расіі (2002—2016). На клубным узроўні вядомы ў першую чаргу па выступах за санкт-пецярбургскі «Зеніт».

У цяперашні час працуе галоўным трэнерам клуба «Ніжні Ноўгарад».

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Пасля заканчэння СДЮШАР «Зеніт» Аляксандр пачаў выступаць за аматарскую каманду «Светагорац» з горада Светагорск. У канцы 2000 года паводле рэкамендацыі Казачэнкі галоўны трэнер «Зеніта» Юрый Марозаў запрасіў Кержакова ў «Зеніт». У новым клубе Кержакоў дэбютаваў 10 сакавіка 2001 года ў матчы 1 тура чэмпіянату Расіі супраць «Ротара» ў Валгаградзе, выйшаў у асноўным складзе і адыграў усю гульню. Амаль адразу атрымаў месца ў асноўным складзе каманды.

28 снежня 2006 года Кержакоў падпісаў кантракт з іспанскім клубам «Севілья» на 5,5 года. Сума трансферу склала 5 млн еўра[4]. Партнёрамі Аляксандра па нападзе сталі Луіс Фабіяна і Фрэдэрык Канутэ, аднак іграку не заўсёды знаходзілася месца ў складзе. У 2008 годзе Кержакоў вярнуўся ў Расію ў маскоўскае «Дынама», якое ўзначальваў Андрэй Кобелеў, з якім ён разам выступаў за «Зеніт» у 2001 годзе.

16 студзеня 2010 года Кержакоў вярнуўся ў «Зеніт»[5], падпісаўшы кантракт на 4 гады[6]. Сума трансферу склала 6,5 млн еўра.

Міжнародная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

У 2002 годзе Алег Раманцаў запрасіў 19-гадовага Кержакова ў зборную Расіі. Дэбют футбаліста ў нацыянальнай камандзе адбыўся ў таварыскім матчы супраць зборнай Эстоніі ў Таліне 27 сакавіка 2002 года.

Трэнерская кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

У сакавіку 2018 года быў зацверджаны трэнерам юнацкай зборнай Расіі (юнакоў 2001 года нараджэння)[7]. У верасні 2020 года стаў галоўным трэнерам клуба «Том»[8]. Па выніках сезона 2020/21 «Том» заняла апошняе месца ў ФНЛ і засталася ў лізе толькі дзякуючы рашэнню КДК аб пераводзе «Чайкі» ў ПФЛ, а Кержакоў пакінуў клуб.

У чэрвені 2021 года ўзначаліў клуб «Ніжні Ноўгарад», які перад гэтым выйшаў у Прэм’ер-лігу.

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Расія Зеніт

Іспанія Севілья

Швейцарыя Цюрых

Зноскі