Атар Давідавіч Іаселіяні

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Атар Давідавіч Іаселіяні
груз. ოთარ იოსელიანი
Партрэт
Імя пры нараджэнні: груз. ოთარ იოსელიანი
Род дзейнасці: кінарэжысёр, сцэнарыст, мантажор, акцёр
Дата нараджэння: 2 лютага 1934(1934-02-02)[1][2][…] (85 гадоў)
Месца нараджэння:
Месца працы:
Альма-матар:
Узнагароды і прэміі:
Commons-logo.svg Атар Давідавіч Іаселіяні на Вікісховішчы

Атар Давідавіч Іаселіяні (груз. ოთარ დავითის ძე იოსელიანი; нар. 2 лютага 1934, Тбілісі) — грузінскі кінарэжысёр, сцэнарыст, акцёр. З 1984 года працуе ў Францыі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1965 годзе скончыў рэжысёрскі факультэт УДІКа.

У 1962 годзе паставіў кароткаметражную стужку «Красавік», у 1964 годзе зняў дакументальны фільм «Чыгун», паказаўшы ў ім адзін дзень працы металургічнага завода. Для гэтых фільмаў быў уласцівы арыгінальны рэжысёрскі стыль, які яскрава выявіўся ў яго першай поўнаметражнай карціне «Лістапад» (1966), ганараванай у Канах прыза ФIПРЭСI і прыза Жоржа Садуля за лепшы дэбют. У 1971 годзе на экраны выйшаў фільм «Жыў пеўчы дрозд», у 1976 годзе рэжысёр паставіў «Пастараль», якая атрымала прыз ФІПРЭСІ на Берлінскім кінафестывалі.

З пачатку 1980-х гадоў працуе ў Францыі, там ён зняў некалькі дакументальных і поўнаметражных карцін. У 1984 годзе з’явілася стужка «Фаварыты месяца», атрымала на Венецыянскім кінафестывалі Спецыяльны прыз журы. Гэтай жа прэміяй былі адзначаны яшчэ два фільмы — «І стала святло» (1989) і «Разбойнікі. Кіраўнік VII» (1996). Пастаўленае ў 1992 годзе «Паляванне на матылькоў» атрымала некалькі кінаўзнагарод, уключаючы прэмію італьянскай кінакрытыкі імя Ф. Пазінеці на Венецыянскім кінафестывалі і прэмію фонду Андрэя Таркоўскага на XVIII Міжнародным кінафестывалі ў Маскве.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]