Кшыштаф Кеслёўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Кшыштаф Кеслёўскі
Krzysztof Kieślowski
Krzysztof Kieślowski Portrait 1994.jpg
Дата нараджэння:

27 чэрвеня 1941(1941-06-27)

Месца нараджэння:

Варшава, Генерал-губернатарства[d], Трэці рэйх[1]

Дата смерці:

13 сакавіка 1996(1996-03-13) (54 гады)

Месца смерці:

Варшава, Варшаўскае сталічнае ваяводства[d], Польшча[1]

Месца пахавання:

Старыя Павонзкі[d]

Грамадзянства:

Сцяг Польшчы Польшча

Адукацыя:

Кінашкола ў Лодзі[d]

Прафесія:

кінарэжысёр
сцэнарыст

Кар'ера:

19661994

Узнагароды:

«Залаты леў» Венецыянскага кінафестывалю (1993)

IMDb:

ID 0001425

Commons-logo.svg Кшыштаф Кеслёўскі на ВікіСховішчы

Кшыштаф Кеслёўскі (польск.: Krzysztof Kieślowski; 27 чэрвеня 1941 — 13 сакавіка 1996) — уплывовы польскі кінарэжысёр і сцэнарыст, сусветна вядомы цыклам фільмаў «Дэкалог» (1989), фільмам «Падвойнае жыццё Веранікі» (1991) і трылогіяй «Тры колеры» (1993—1994)[2][3]. Кшыштаф Кеслёўскі з'яўляецца лаўрэатам мноства прэстыжных кінаўзнагарод, сярод іх прыз Журы (1988), прыз ФІПРЭСІ (1988, 1991) і прыз Экуменічнага журы (1991) Канскага кінафестывалю; прыз ФІПРЭСІ (1989) і Залаты Леў (1993) Венецыянскага кінафестывалю; Сярэбраны мядзведзь Берлінскага кінафестывалю (1994). У 1995 годзе быў намінаваны на «Оскар» як «Лепшы рэжысёр» і за «Лепшы сцэнарый».[4] У 2002 годзе Кеслёўскі адзначаны другім месцам у спісе Дзесяці лепшых рэжысёраў сучаснасці паводле часопіса «Sight & Sound» Брытанскага інстытута кіно.[5]

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Маладосць і адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

Дом у Сакалоўску, у якім пражываў Кшыштаф Кеслёўскі

Кшыштаф Кеслёўскі нарадзіўся 27 чэрвеня 1941 года ў Варшаве. Сям'я бацькі -- Рамана Кеслёўскага, паходзіла з Валыні, маці -- Барбара, паходзіла з Быдгашча. Бацькі ажаніліся ў Варшаве на пачатку верасня 1939 г. Дзяцінства Кеслёўскага прайшло ў невялікіх гарадках, бо яго бацька, інжынер-будаўнік, хварэў на сухоты і часта пераязджаў з-за патрэбы лячэння. Сам Кшыштаф таксама цярпеў на хваробы лёгкіх[6], і бацькі вазілі яго па санаторыях [7]. Па атрыманні базавай адукацыі Кеслёўскі паступіў у школу пажарных ва Вроцлаве, якую кінуў пасля першага паўгоддзя навучання [8].

У 1957 годзе Кеслёўскі па парадзе бацькоў паступіў у Дзяржаўны ліцэй тэатральнай тэхнікі ў Варшаве, дырэктарам якога быў яго дзядзька [9]. Падчас навучання, якое працягвалася да 1962 года, ён быў касцюмерам такіх акцёраў, як Тадэвуш Ламніцкі, Аляксандр Бардзіні і Збігнеў Запасевіч[10][11]. Пасля сканчэння ліцэя хацеў стаць тэатральным рэжысёрам, аднак не мог атрымаць адукацыю ў гэтым кірунку, бо не быў выпускніком універсітэта[12]. Тады ён вырашыў вывучаць кінарэжысуру ў Нацыянальнай школе кіно ў Лодзі, куды паступіў з трэцяй спробы[13]. У 1968 годзе скончыў кінашколу, а ў 1970 г. атрымаў дыплом[14][11].

Падчас вучобы, у 1967 годзе ажаніўся з Марыяй Каўціла (Cautillo). У 1972 годзе ў іх нарадзілася дачка Марта[15].

Фільмаграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • Асоба (Twarz, 1966), як акцёр
  • Офіс (Urząd, 1966)
  • Трамвай (Tramwaj, 1966)
  • Канцэрт па заяўках (Koncert życzeń, 1967)
  • Фатаграфія (Zdjęcie, 1968)
  • З горада Лодзь (Z miasta Łodzi, 1968)
  • Я быў салдатам (Byłem żołnierzem, 1970)
  • Фабрыка (Fabryka, 1970)
  • Работнікі '71: нічога пра нас без нас (Robotnicy '71: Nic o nas bez nas, 1971)
  • Перад раллі (Przed rajdem, 1971)
  • Паміж Уроцлавам і Зялёнай Гурай (Między Wrocławiem a Zieloną Górą, 1972)
  • Прынцыпы бяспекі і гігіены ў медным рудніку (Podstawy BHP w kopalni miedzi, 1972)
  • Гаспадары (Gospodarze, 1972)
  • Прыпеў (Refren, 1972)
  • Муляр (Murarz, 1973)
  • Першае каханне (Pierwsza miłość, 1974)
  • Рэнтген (Przeswietlenie, 1974)
  • Пешаходны пераход (Przejście podziemne, 1974)
  • Біяграфія (Życiorys, 1975)
  • Шпіталь (Szpital, 1976)
  • Клапс (Klaps, 1976)
  • З пункту гледжання начнога вартаўніка (Z punktu widzenia nocnego portiera, 1977)
  • Не ведаю (Nie wiem, 1977)
  • Сем жанчын рознага ўзросту (Siedem kobiet w roznym wieku, 1978)
  • Вакзал (Dworzec, 1980)
  • Гаворачыя галовы (Gadające glowy, 1980)
  • Сем дзён у тыдзень (Siedem dni tygodniu, 1988)

Паўнаметражныя і тэлевізійныя фільмы[правіць | правіць зыходнік]

Узнагароды і намінацыі[правіць | правіць зыходнік]

Kieślowski's star on the Walk of Fame in Łódź
Зорка Кеслёўскага на Алеі славы ў Лодзі, Польшча

На працягу сваёй кар'еры Кшыштаф Кеслёўскі атрымаў мноства ўзнагарод і намінацый, пачынаючы з прэміі Golden Hobby-Horse на Кракаўскім кінафестывалі ў 1974 годзе. Ніжэй прыведзены спіс іншых узнагарод і намінацый Кшыштафа Кеслёўскага.[4]

Кароткі фільм пра забойства
Дэкалог
  • Прэмія Бодзіл за лепшы Еўрапейскі фільм (1991) Перамога
  • Прэмія дзяцей і кіно Венецыянскага кінафестывалю (1989) Перамога
  • Прыз ФІПРЭСІ Венецыянскага кінафестывалю (1989) Перамога
Падвойнае жыццё Веранікі
  • Намінацыя на Срэбнага Кондара Аргенцінскай асацыяцыі кінакрытыкаў за Лепшы замежны фільм (1992)
  • Прыз ФІПРЭСІ Канскага кінафестывалю (1991) Перамога
  • Прыз экуменічнага журы Канскага кінафестывалю (1991) Перамога
  • Намінацыя на Залатую пальмавую галіну Канскага кінафестывалю (1991)
  • Прыз Французскага сіндыката кінакрытыкаў за Лепшы замежны фільм (1992) Перамога
  • Прыз глядацкіх сімпатый Міжнароднага варшаўскага кінафестывалю (1991) Перамога
Тры колеры: Сіні
  • Намінацыя на прэмію Сезар за Лепшую рэжысуру (1994)
  • Намінацыя на прэмію Сезар за Лепшы фільм (1994)
  • Намінацыя на прэмію Сезар за Лепшы арыгінальны ці адаптаваны сцэнарый (1994)
  • Прэмія Залаты Ciak Венецыянскага кінафестывалю (1993) Перамога
  • Прэмія Залаты Леў Венецыянскага кінафестывалю (1993) Перамога
  • Прэмія Малы Залаты Леў Венецыянскага Кінафестывалю (1993) Перамога
  • Прэмія OCIC Венецыянскага кінафестывалю (1993) Перамога
Тры колеры: Белы
Тры колеры: Чырвоны
  • Намінацыя на прэмію Оскар за Лепшую рэжысуру (1995)
  • Намінацыя на прэмію Оскар за Лепшы сцэнарый (1995)
  • Намінацыя на прэмію BAFTA за Лепшы фільм не на англійскай мове (1995)
  • Намінацыя на прэмію BAFTA за Лепшы адаптаваны сцэнарый (1995)
  • Намінацыі кінапрэміі BAFTA на ўзнагароду Дэвіда Ліна за рэжысуру (1995)
  • Прэмія Бодзіл за Лепшы неамерыканскі фільм (1995) Перамога
  • Намінацыя на Залатую пальмавую галіну Канскага кінафестывалю (1994)
  • Намінацыя на прэмію Сезар за Лепшую рэжысуру (1995)
  • Намінацыя на прэмію Сезар за Лепшы фільм (1995)
  • Намінацыя на прэмію Сезар за Лепшы арыгінальны ці адаптаваны сцэнарый (1995)
  • Прэмія Французскага сіндыката кінакрытыкаў за Лепшы фільм (1995) Перамога
  • Узнагарода Міжнароднага кінафестывалю ў Ванкуверы за Самы папулярны фільм (1994) Перамога

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. 1,0 1,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #119135779 // общий нормативный контроль — 2012—2016.
  2. Stok 1993, p. xiii.
  3. Krzysztof Kieślowski. Internet Movie Database. Праверана 19 мая 2012.
  4. 4,0 4,1 Awards for Krzysztof Kieślowski. Internet Movie Database. Праверана 19 мая 2012.
  5. Sight & Sound | Modern Times. BFI (25 January 2012). Праверана 9 верасня 2012.
  6. Krzysztof Kieślowski: Autobiografia, s. 11-12
  7. Krzysztof Kieślowski: Autobiografia, s. 18
  8. Krzysztof Kieślowski: Autobiografia, s. 20
  9. Krzysztof Kieślowski: Autobiografia, s. 21
  10. Krzysztof Kieślowski: Autobiografia, s. 79
  11. 11,0 11,1 http://www.culture.pl/baza-film-pelna-tresc/-/eo_event_asset_publisher/eAN5/content/krzysztof-kieslowski
  12. Krzysztof Kieślowski: Autobiografia, s. 24
  13. Krzysztof Kieślowski: Autobiografia, s. 30-31
  14. http://www.filmpolski.pl/fp/index.php/113608
  15. http://film.wp.pl/id,564,name,Krzysztof-Kieslowski,osoba_biografia.html?ticaid=116731

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Krzysztof Kieślowski: Autobiografia. Kraków: Wydawnictwo Znak, 2006. ISBN 83-240-0648-6.
  • Stok, Danusia, ed. (1993). Kieślowski on Kieślowski. London: Faber and Faber. ISBN 0-571-17328-4.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]