Гіжыцка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Горад
Гіжыцка
польск.: Giżycko
Сцяг Герб
Сцяг Герб
Giżycko, al. 1 Maja 14 (Urząd Miejski).jpg
Краіна
Ваяводства
Павет
Гміна
Каардынаты
Бурмістр
Войцэх Караль Івашкевіч
Заснаваны
Плошча
13,72 км²
Вышыня цэнтра
116 м
Насельніцтва
29 642 чалавек (2017)
Шчыльнасць
2160 чал./км²
Часавы пояс
Тэлефонны код
+48 87
Паштовы індэкс
11-500
TERC
2806011
Афіцыйны сайт
SIMC
0977692
Гіжыцка на карце Польшчы
Гіжыцка (Польшча)
Гіжыцка

Гіжыцка[1] (польск.: Giżycko) — горад у Польшчы, уваходзіць у склад Гіжыцкага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба гарадcкой гміны Гіжыцка. Займае плошчу 13,72 км². Насельніцтва 29 642 чал. (на 2017).

Гіжыцка часта называюць сталіцай паруснага спорту ў Польшчы. Горад з'яўляецца адным з галоўных рачных партоў у рэгіёне Мазурскіх азёр і адным з нацыянальных цэнтраў актыўнага турызму і адпачынку.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

На падставе Таруньскага міру гэты рэгіён станавіўся часткай Польскага каралеўства як леннае валоданне Тэўтонскага ордэна. У 1525 г. вялікі магістр Альбрэхт Гогенцолерн секулярызаваў ордэн, прыняў пратэстантызм і ўсталяваў у Прусіі свецкую дзяржаву, звязаную леннай залежнасцю ад Польскага каралеўства. Мясцовы замак стаў рэзідэнцыяй княжых старастаў.

Афіцыйная гісторыя горада пачынаецца ў другой палове XVI ст., калі герцаг Прусіі Альбрэхт Фрыдрых Гогенцолерн-Ансбах выдаў першы прывілей, якім ўзвысіў паселішча над возерам Лёвэнцін (сучаснае Негоцін) да статуса горада.

У адпаведнасці з палажэннямі Велаўска-Быдгашцкіх трактатаў у 1657 г. Польшча страціла ўладу над рэгіёнам, і горад з тых часоў быў часткай брадэнбургска-прускай дзяржавы, ператворанай у 1701 г. у каралеўства Прусія.

20 мая 1945 г. савецкая ваенная камендатура перадала ўпраўленне горадам і акругай уладам ПНР. Першая група польскіх перасяленцаў прыбыла ў горад 5 лютага 1945 г. з Беластока. Пазней пачалі масава прыбываць з усходу асобы польскага паходжання з Віленскага і іншых, страчаных Польшай на карысць СССР тэрыторый міжваенных польскіх ваяводстваў. Горад таксама засялілі прыезджыя з цэнтральных рэгіёнаў Польшчы і насельніцтва ўкраінскага паходжання, пераселенае з паўднёва-ўсходніх рэгіёнаў у рамках акцыі "Вісла".

Адначасова ў 1946 г. пачалася акцыя перасялення мясцовага насельніцтва нямецкага паходжання на захад за раку Одру. Тыя з мазур, якія не хацелі прызнаць сваё польскае паходжанне і згадзіцца на спольшчванне прозвішчаў і імёнаў, вымушаныя былі эміграваць. З часам, за некалькі хваляў, гэта прывяло да амаль поўнай эміграцыі мазураў ў Нямеччыну. У пачатку 1946 г. горад меў насельніцтва ў 4534 чал., і гэтая лічба хутка павялічвалася.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]