Джон Эрнст Уокер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Джон Эрнст Уокер
John Ernest Walker.jpg
Дата нараджэння 7 студзеня 1941(1941-01-07)[1] (78 гадоў)
Месца нараджэння
Грамадзянства
Род дзейнасці малекулярны біёлаг, хімік, выкладчык універсітэта
Навуковая сфера біяхімія
Месца працы
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Эдвард Абрахам[d]
Член у
Узнагароды і прэміі

член Лонданскага каралеўскага таварыства[d] (1995)

медаль Коплі (2012)

Нобелеўская прэмія па хіміі (1997)

EMBO Membership[d] (1984)

Novartis Medal and Prize[d] (1996)

Джон Эрнст Уокер (7 студзеня 1941, Галіфакс, Вялікабрытанія) — англійскі хімік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі (1997). Дырэктар Данаўскага аддзела харчавання чалавека ў Медыцынскім даследчым савеце ў Кембрыджы.

Біяграфія і навуковая праца[правіць | правіць зыходнік]

Джон Эрнст Уокер нарадзіўся ў Галіфаксе і правёў дзяцінства ў сельскай мясцовасці. У 1964 годзе ён скончыў Каледж Святой Кацярыны Оксфардскага ўніверсітэта, а ў 1969 годзе ў гэтым жа ўніверсітэце зрабіў дысертацыю па пептыдных антыбіётыках. Пасля гэтага Уокер працаваў за мяжой: у ЗША ў Вісконсінскім універсітэце ў Мадысане (1969—1971) і ў Францыі ў Жыў-сюр-Івет і ў Інстытуце Пастэра (1971—1974). Затым Джон Уокер вярнуўся ў Англію, дзе пачаў працаваць у лабараторыі малекулярнай біялогіі Медыцынскага даследчага савета, аднаго з найважнейшых даследчых цэнтраў Вялікабрытаніі. У 1978 годзе ён стаў даследаваць мітахандрыяльныя мембранныя бялкі (па сутнасці гэта была АТФ-сінтаза). Уокер раскрыў ферментатыўны характар сінтэзу АТФ у клетцы. У 1997 годзе Уокер атрымаў Нобелеўскую прэмію па хіміі за гэта адкрыццё разам з Полам Боерам.

Зноскі