Докшыцкі сельсавет

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Докшыцкі сельсавет
Краіна Беларусь
Уваходзіць у Докшыцкі раён
Уключае 26 населеных пунктаў
Адміністрацыйны цэнтр Докшыцы (не ўваходзяць у склад)
Дата ўтварэння 12 кастрычніка 1940
Насельніцтва (2009) 1 901
Вышыня
над узроўнем мора
 • Найвышэйшы пункт


 222,9 м
Часавы пояс UTC+03:00
Код аўтам. нумароў 2

До́кшыцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Докшыцкага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Цэнтр — горад Докшыцы (не ўваходзіць у склад).

Агульнае[правіць | правіць зыходнік]

Знаходзіцца ў цэнтральнай частцы Докшыцкага раёна. Тэрыторыя сельсавета змяшчаецца на Докшыцкім узвышшы, па ёй праходзіць водападзел басейнаў Чорнага і Балтыйскага мораў. На заходняй ускраіне Докшыц бярэ свой выток рака Бярэзіна, каля вёскі Барсукі — рака Галядза, каля вёскі Туркі — рака Зуйка, абедзве з'яўляюцца прытокамі Сэрвачы.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Докшыцкага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — у складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Таргунскага сельсавета[1]. 24 студзеня 1958 года да сельсавета далучана частка скасаванага Порплішчанскага сельсавета (10 населеных пунктаў: Булашкі, Зарэмбіна, Карчаватка, Кірціна, Крукоўка, Масловічы, Пунішча, Тадэвушава, Цімяшына і Шантары), таксама ў склад сельсавета з Параф’янаўскага сельсавета перададзены вёскі Брытаны і Харошая Ель[2]. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Віцебскай вобласці. 29 снежня 1961 года да сельсавета далучана частка скасаванага Янкоўскага сельсавета. З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Глыбоцкага раёна. З 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Докшыцкага раёна. 21 верасня 1987 года ў склад сельсавета з Порплішчанскага сельсавета перададзены 15 населеных пунктаў.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1901 чалавек[3], з іх 94,2 % — беларусы, 4,1 % — рускія, 0,7 % — украінцы, 0,6 % — палякі[4].

Зноскі

  1. Указ Президиума Верховного Совета Белорусской ССР от 16 июля 1954 г. Об объединении сельских советов Молодечненской области // Сборник законов Белорусской ССР и указов Президиума Верховного Совета Белорусской ССР: 1938—1955 гг. — Мн.: Изд. Президиума Верхов. Совета БССР, 1956. — 347 с.
  2. Рашэнне выканкома Маладзечанскага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 24 студзеня 1958 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1958, № 2.
  3. Насельніцтва населеных пунктаў Віцебскай вобласці Беларусі паводле перапісу 2009 года
  4. Этнічны склад насельніцтва сельсаветаў Беларусі паводле перапісу 2009 года

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
  • Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.