Жазэ Рамуш-Орта

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Жазэ Рамуш-Орта
парт.: José Manuel Ramos-Horta
José Ramos-Horta Portrait.jpg
Сцяг2-і Прэзідэнт Усходняга Тымора
20 мая 2007 — 20 мая 2012
Папярэднік Шанана Гужмау
Пераемнік Таўр Матан Руак
Сцяг2-і Прэм'ер-міністр Усходняга Тымора(англ.) бел.
26 чэрвеня 2006 — 19 мая 2007
Папярэднік Мары Алкатыры(англ.) бел.
Пераемнік Эстаніслау да Сілва(англ.) бел. (в. а.), Шанана Гужмау

Нараджэнне 26 снежня 1949(1949-12-26)[1] (71 год)
Жонка Ана Пінта(англ.) бел. (у разводзе)
Дзеці Лора Орта парт.: Loro Horta
Веравызнанне Каталіцтва
Партыя Беспартыйны
Адукацыя Акадэмія міжнароднага права
Антыяхійскі каледж(англ.) бел.
Міжнародны інстытут правоў чалавека(англ.) бел.
Калумбійскі ўніверсітэт
Прафесія Адвакат, юрыст
Дзейнасць палітык, адвакат, legal counsel
Месца працы
Аўтограф Assinatura de José Ramos-Horta.jpg
Узнагароды Nobel prize medal.svg Нобелеўская прэмія міру, PRT Order of Liberty - Grand Cross BAR.png Ордэн Свабоды (Вялікі крыж)
Сайт ramoshorta.com(англ.) 
Лагатып Вікісховішча Жазэ Рамуш-Орта на Вікісховішчы

Жазэ Мануэл Рамуш-Орта (парт.: José Manuel Ramos-Horta, нар. 26 снежня 1949, Дылі) — дзейсны прэзідэнт Усходняга Тымору. Адзін з заснавальнікаў РФНУТ.

З пачатку 1970-х у руху за незалежнасць Усходняга Тымору. Займаў пасаду «міністра замежных спраў у выгнанні» (1975, 2000—2002).

У 1996 разам з біскупам Карлушам Белу атрымаў Нобелеўскую прэмію міру.

Пасля набыцця Усходнім Тыморам незалежнасці ў 2002 стаў міністрам замежных спраў новай дзяржавы, а ў 2006—2007 — прэм'ер-міністр Усходняга Тымору.

З 20 мая 2007 — другі прэзідэнт пасля абвяшчэння незалежнасці краіны.

10 лютага 2008 быў цяжка паранены ў жывот з прычыны замаху арганізаванага экстрэмісцкай арганізацыяй баевікоў Усходняга Тымору. Пры замаху лідар баевікоў, Алфрэду Рэйнаду, загінуў.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]