Жульет Бінош
Выгляд
| Жульет Бінош | |
|---|---|
| фр.: Juliette Binoche | |
| | |
| Дата нараджэння | 9 сакавіка 1964[1][2][…] (61 год) |
| Месца нараджэння | |
| Грамадзянства | |
| Бацька | Jean-Marie Binoche[d] |
| Маці | Monique Stalens[d] |
| Муж | Santiago Amigorena[d] |
| Дзеці | Hana Magimel[d] |
| Адукацыя | |
| Прафесія | кінаактрыса, актрыса агучвання, аўтар, паэтэса, танцоўшчыца |
| Узнагароды |
Прэмія BAFTA за найлепшую жаночую ролю другога плана[d] (1997) прыз Канскага кінафестывалю за найлепшую жаночую ролю[d] (2010) прэмія «Тэатральны свет»[d] (2001) Prix Romy Schneider[d] (1986) Еўрапейская кінапрэмія за еўрапейскія дасягненні ў сусветным кінематографе (2019) Прэмія «Сярэбраны мядзведзь» за найлепшую жаночую ролю[d] (1997) International Goya Award[d] (2023) |
| IMDb | ID 0000300 |
| juliettebinoche.net | |
Жулье́т Біно́ш (фр.: Juliette Binoche; нар. 9 сакавіка 1964, Парыж) — французская актрыса.
Выбраная фільмаграфія
[правіць | правіць зыходнік]- «Закаханыя з Новага моста» (1991)
- «Шкода» (1992)
- «Тры колеры: Сіні» (1993)
- «Тры колеры: Белы» (1994)
- «Тры колеры: Чырвоны» (1994)
- «Англійскі пацыент» (1996)
- «Шакалад» (2000)
- «Схаванае» (2005)
- «Уварванне» (2006)
- «Парыж, я люблю цябе» (2006)
- «Каміла Кладэль 1915» (2013)
- «Зільс-Марыя» (2014)
- «Пекнае сонца ўнутры» (2017)
- «Лесвіца» (2022)
Зноскі
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Juliette Binoche // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ Juliette Binoche // Internet Broadway Database — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ Les gens du cinéma Праверана 21 студзеня 2022.
Катэгорыі:
- Асобы
- Нарадзіліся 9 сакавіка
- Нарадзіліся ў 1964 годзе
- Нарадзіліся ў Парыжы
- Выпускнікі Парыжскай кансерваторыі
- Лаўрэаты прэміі «Оскар» за «Найлепшую жаночую ролю другога плана»
- Лаўрэаты прэміі «Сезар» найлепшай актрысе
- Уладальнікі прыза за найлепшую жаночую ролю Канскага кінафестывалю
- Актрысы паводле алфавіта
- Актрысы Францыі
- Актрысы XX стагоддзя
- Актрысы XXI стагоддзя